[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 89 ]
وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ ( 89 )
ترجمه :
و چون از پيشگاه خداوند كتابى به سوى آنان آمد ، كه تصديقكنندهء آنچه را در بر ( به خود ) دارند ، است . حال آنكه پيش از آن ، بر كافران ، به وسيلهء آن پيروزى مىجستند . پس همين كه به سوى آنان آمد ، آنچه را كه ( با توجه به نشانيهاى تورات ) شناخته بودند ، به آن كافر شدند . پس لعنت خدا بر كافران باد .
تفسير :
« وَ لَمَّا جاءَهُمْ »
: به
« قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ »
عطف شده است . « ضمير هم » به يهود برمىگردد .
« كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ »
: قرآن از سوى خداست كه آنچه را در كتاب تورات ، دربارهء محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و خاندانشان و محل بعثت و هجرت آنان آمده است ، تصديق مىكند .
« وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ »
: و آن يهوديان قبل از ظهور حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله به پيامبرى .
« يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا »
: با توسّل به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و خاندانشان ، طلب پيروزى مىكردند تا بر كسانى كه به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا نبوّت انبيا يا نبوّت موسى ( ع ) و دين او كافر شدند ، پيروز شوند و آنان با توسّل به محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و خاندانشان ( ع ) ، مىخواستند بر دشمنانشان پيروز شوند .
داستانهاى درخواست فتح ، در تفسيرهاى مفصّل و طولانى ، مانند صافى و غيره ، نوشته شده است .
« فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا »
: پس چون كسى را كه مىشناختند ، براى هدايت آنان آمد ، به او كافر شدند .