درود بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او ( ع ) را ، چه در حال خشم و خشنودى ، و چه در حال شدّت و آسودگى و چه در حالى كه همّ و غمّ در دلهاى شما انباشته است ، بر پا داريد « 1 » .
« وَ آتُوا الزَّكاةَ »
: پيش از اين معنى زكات به تفصيل بيان شد .
« ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ »
: چون پس از آنكه خداوند پيمان از بنى اسرائيل گرفت و به دنبال آن صفات انسان را آورد ، فرمود :
« أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ »
: يعنى ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم .
كسانى كه در حقيقت فرزندان آدم بودهاند . سپس جملهء
« ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ »
را آورده كه مشعر به نقض عهد و پيمان است .
چون به دنبال
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ »
، عبارت
« وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ »
ياد شده است ، عدم فرمانبردارى و پذيرش آنها را مىرساند .
در آيهء بعدى ، بعد از
« أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ »
، عبارت
« لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ »
آمده است ، تا مشعر به اين باشد كه مخاطبان حاضر ، شأنيّت و قوّهء خونريزى را دارا هستند تا اشاره به ذمّ آنها باشد و اينكه آنها نسبت به بنى اسرائيل ، نقص دارند .
« إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ »
: يعنى در حالى كه عادت شما اعراضى از عهد است ، يا اينكه اين جمله حال تأكيدى است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 84 ]
وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ ( 84 )
ترجمه :
( 2 / 84 )
و به ياد آريد هنگامى كه از شما عهد گرفتيم كه خون يكديگر را نريزيد و يكديگر را از خانه و ديار خود نرانيد ، پس بر آن عهد اقرار كرده و گردن نهاديد و شما خود بر آن گواهايد .
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 137 .