به احسان آنان فرمان داده است ، يا به اين است كه به خوبى با آنها همنشينى و همراهى گشته و نسبت به آنها تواضع و رحمت شود ، يا به اين است كه به آنها خدمت كرده ، و سعى در برآوردن حاجتها و دفع آزار از آنها بنمايد ، يا به اين است كه درخواست از خدا و دعا براى آنان كند و يا اينكه خانواده و مال آنها را در غيابشان حفظ نمايد .
« وَ ذِي الْقُرْبى »
: و خويشاوندان آن بزرگواران محمد صلّى اللّه عليه و آله و على [ ع ] ) و يا خويشاوندان خود شما ، همانطور كه در گذشته معلوم شد .
از آنچه گذشت ، معلوم شد كه بين اين دو نوع خويشاوندى هيچ تفاوتى نيست و اينكه خويشاوندى اختصاص به مرتبهء جسمانى ندارد ، بلكه اعم از مراتب جسمانى و روحانى است .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : كسى كه رعايت حق قرابت پدر و مادر خود را بكند ، در بهشت ، هزار هزار درجه به او عطا مىشود . هر كه رعايت حق قرابت محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) را بنمايد ، به او درجات افزون و پاداشهاى بيشتر به آن مقدار و نسبت داده مىشود كه محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) نسبت به پدر و مادر نسبى خود برترى دارند .
« وَ الْيَتامى »
: يتيم بر دو نوع است :
1 . يتيم جسمانى كسى است كه پدر جسمانيش را پيش از بلوغ از دست داده است .
2 . يتيم روحانى كسى است كه پدر روحانى خويش را از دست داده است ، آن نيز دو حالت دارد :
الف ) عدم وصول به پدر روحانى ، چه به علّت مرگ و چه با وجود حيات بيعت نكرده باشد ( مرگ عامل عدم وصول باشد يا عدم برخورد ) .
ب ) وصول و انقطاع ، يعنى به پدر روحانى رسيده و سپس با غايب شدن از او گسسته باشد . به هر حال ، بر اثر بيعت نسبت ابوّت و بنوّت ( پدر و فرزندى ) صادق مىشود .