« أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ »
: كه خدا آنچه را پنهان مىدارند يا آشكار مىكنند ، مىداند .
پس آنچه را آشكار كنند ، همان چيزى است كه خدا در آن را بر آنان گشوده است . آنچه را پنهان دارند ، خود حجّت و برهان عليه آنان است .
براى خدا ، تفاوتى ندارد كه آن حقايق را آشكار كنند يا نكنند ، و تفاوتى هم نمىكند كه مؤمنان با اين سخنان عليه آنان دليل بياورند يا نياورند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 78 ]
وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ إِلاَّ أَمانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَظُنُّونَ ( 78 )
ترجمه :
برخى از يهوديان بىسوادند و از كتاب چيزى جز آرزوها نمىدانند ، و آنها نيستند مگر كسانى كه ظن و گمان مىبرند ( تنها پا بست خيالهاى خام و پندار بيهودهء خويشاند ) .
تفسير :
« وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ »
: عطف بر عبارت
« قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ »
است ، گويا كه گفته باشد آيا طمع داريد كه آنان به شما ايمان آورند ؟ در بين آنان علمايى هستند كه كلام خدا را مىشنوند و سپس آن را تحريف مىكنند و عدّهاى از آنها بىسوادانى هستند كه حق و باطل را تشخيص نمىدهند و در ابتدا ، از كتاب و شريعت ، دركى ندارند و جز به خيالها و آرزوها نمىانديشند - آرزوهايى كه علمايشان پس از آنكه مقصود از كتاب را فهميدند ، تحريف و توجيه نمودند - و آنها به سوى همان آرزوها رو مىكنند . به سخن ديگر ، عدّهاى هستند كه مقصود و منظور كتاب را مىدانند ولى آن را به جهت خواهشهاى نفسانى خود ، تحريف مىكنند . عدّهاى هم جز آنچه موافق خواستههايشان باشد ، از كتاب شناختى ندارند .