هم رشك بريم و نه كينه ورزيم و نه خونريزى نماييم ما به تسبيح و ستايش و تقدّس تو مشغوليم .
خداى تبارك و تعالى فرمود : « من مىدانم آنچه را شما نمىدانيد » مىخواهم آفريدهاى با دست خويش بيافرينم كه در ذرّيّت وى پيامبران و فرستادگان و بندگان شايسته و ائمهء هدى قرار دهم ؛ تا آنان را در زمين بر آفريدههايم خليفهء خود قرار دهم و ديگران را به فرمانبردارى من رهنمون شوند و از نافرمانى من بازشان دارند ؛ و آنها را حجت خود قرار دهم تا عذر از ديگران برداشته شود و انذار و بيم دادن نيز محقّق مىگردد و نسناس را از زمين بر مىاندازم و زمين را از وجودشان پاك كنم و جنّيان سركش نافرمان را برداشته و به هوا منتقل كنم ، يا در صحراهاى خشك جاى دهم كه به آفريدهء من نزديك نباشند . و ميان جن و اين آفريدهام يعنى آدم پرده قرار مىدهم ، هر كه از نسل اين آفريدهاى كه برگزيدهام ؛ نافرمانى و سركشى ورزد در جايگاه سركشان قرارش داده ؛ او را به سر منزل آنان ( جنيان . . . ) مىفرستم . پس فرشتگان گفتند : «
سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا
» بار پروردگارا ! جز آنچه را كه تو به ما آموختى چيزى نمىدانيم .
سپس امام على ( ع ) فرمود : پس خداى تعالى بهاندازهء پانصد سال از عرش دورشان كرد آنگاه آنها به عرش الهى پناه جسته ؛ با انگشتانشان اشاره كردند از خدا طلب مغفرت نمودند پس پروردگار عالميان نظر افكند و بر آنان رحمت فروفرستاد ؛ و ايشان را در بيت المعمور جاى داد ؛ گفت : بر اين خانه طواف كنيد و عرش را ترك نماييد كه من بدان خوشنودم . پس آنها به طواف خانه پرداختند و آن خانهاى است كه هر روز هفتاد هزار فرشته بدانجا وارد شده ؛ ديگر به سوى عرش الهى باز نمىگردند .
و خداى تعالى بيت المعمور را توبه اهل آسمان و كعبه را توبهء اهل