تفسير :
« و بشّر » عطف بر جملهء سابق به اعتبار معنى است كه گويا گفته شده است ؛ آن كسانى را كه بعد از دلايل آشكار منكر قرآن شوند به آتش بيم ده .
و «
بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا
» و مژده ده آن كسانى را كه ايمان آوردند ؛ يعنى ، آنهايى كه اقرار به قرآن كرده ، بدان اذعان و اعتراف نمودند و يا كسانى كه به خدا ايمان آوردند ، به ايمان عام يا ايمان خاصّ كه هر كدام از آنها مستلزم اقرار به حقّانيت قرآن است .
و يا « بشّر » عطف به « اتقوا النّار » است زيرا كه وضوح حقّانيت قرآن چنانچه لازمهاش تهديدى عليه منكر آن است مستلزم مژده به اقراركنندهء آن نيز مىباشد ؛ گويا كه فرموده است ؛ پس اگر انجام نداديد از آتش بپرهيزيد ؛ بشارت ده بر آنان كه ايمان آوردهاند . خطاب مخصوص محمد ( ص ) يا به طور عام شامل هر كسى است كه خطاب به او ممكن باشد .
«
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
» اگر مقصود از ايمان در بالا ايمان عام باشد ؛ منظور از عمل صالح ، ايمان خاصّ است كه با بيعت خاصّه ولويّه و قبول دعوت باطنى به دست مىآيد . اگر مقصود از ايمان ، در بالا ايمان خاص باشد پس عمل صالح ، عمل كردن به آن چيزى است كه در پيمان ذكر شده است و وفا كردن به عهد مذكور مىباشد .
« انّ لهم » به معناى « بانّ لهم » ( به درستى كه براى آنان است ) مىباشد .
« جنّات » جمع جنّت به معنى باغها است .
«
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
» از زير درختان آن يا از زير ساختمانهاى