[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 22 ]
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 22 )
ترجمه :
او خدائيست كه زمين را براى شما گسترد و آسمانى افراشته گردانيد و آب را از آسمان فروفرستاد و از آن براى شما از ثمرهها روزى ايجاد كرد . پس براى خدا انباز نياوريد در حالى كه شما مىدانيد .
تفسير :
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً
آن كس كه زمين را براى شما گسترده گردانيد .
اين قسمت از آيه ، صفت دوّم براى « ربّ » است .
و « فراش » جمع است و مفرد آن فرش است ؛ و آن چيزى است كه براى نشستن و خوابيدن بر زمين مىگسترند و لازمهء آن بهرهمند شدن از آن و پذيرش بهرهدهى براى انسان است ، چون زمين گسترده است ؛ امكان آرامش و استراحت و خوابيدن در آن و سود بردن از آن وجود دارد ؛ لذا بر آن فراش اطلاق شده است .
آنچه كه از حضرت رضا ( ع ) در اين مورد روايت شده دلالت مىكند بر اينكه امام ( ع ) در وجه مشبه جميع لوازم فراش را آورده است ، و آن روايت چنين است : خداى تعالى زمين را سازگار و مناسب با طبعها و سرشتها ساخته و موافق هدفهاى شما قرار داده است چنان كه : آن را بسيار داغ و سوزان قرار نداده است تا شما را از حرارت بسوزاند و بسيار سرد هم قرار نداده است تا شما از سردى زياد منجمد شويد . و در آن بويهاى بسيار معطّر و شديد قرار نداده است . كه سرهاى شما را به درد آورد و بسيار سخت و محكم قرار نداده است تا مانع از احداث خانهها و