تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دروس في علم الأصول ( الحلقة الأولى ) ( قواعد كلى استنباط ) ( فارسى ) — صفحة 195

مساهمون:

ص١٩٥
بدون وصول بيان نيز قبيح است ؟ 5 . از ديگر آيات مورد استدلال آيهء 145 سوره انعام است :
قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً . . . .
بدين تقريب كه خداوند به رسولش تمسك به عدم وجدان براى نفى عقاب را ياد مىدهد . پس آيهء شريفه دلالت دارد كه به هنگام دست نيافتن بر تكليف تأمين وجود دارد . ولى در پاسخ مىتوان گفت نسبت به شخص پيامبر عدم وجدان ، دليل بر عدم وجود است ولى نسبت به ما عدم وجدان و نيافتن ممكن است به جهت گم شدن دليل باشد پس نمىتوان قياس كرد . 6 . چهارمين آيهء مورد استدلال در سورهء توبه آيهء 115 است :
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ ما يَتَّقُونَ ؛
خداوند قومى را گمراه نمىكند مگر بعد از آنكه حدودى را كه بايد رعايت كنند براى آنها بيان كند . بدين تقريب كه مراد از اضلال نوعى عقاب مىتواند باشد و تعبير « يبيّن لهم » نشان مىدهد كه مراد وصول بيان است .