سورة هود مكية . و هى مائة و ثلاث و عشرون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 » *
1 - كتابى محكم كرده شد آيتهاى آن ، پس فصل كرده شده - يعنى بحلال و حرام - از نزديك با حكمت و آگاه « 2 » *
2 - كه نه پرستيد مگر خداى عزّ و جلّ را و منم شما را از او بيم كنندهى و بشارت دهندهى « 3 » *
3 - و كه آمرزش خواهيد از خداى شما ، پس توبه كنيد سوى او تا برخوردارى دهد شما را برخوردارى اى نيكو سوى مدتى نام زده ، « 4 » و بدهد هر خداوند فضلى را فضل او ؛ و اگر برگرديد من مىترسم « 5 » بر شما از عذاب روز بزرگ *
4 - كه سوى خدايست بازگشتن « 6 » شما و او بر همه چيزى توانا است *
هامش
( 1 ) - بنام خداى كه شقاوت بعدل قضا كرد . بخشاينده كه سعادت بفضل عطا كرد .
مهربان كه حاجت دوستان روا كرد . ( صو )
( 2 ) - منم خداى دانا . قرآنيست محكم كرده آيتهاى آن پس پيدا كرده آمد از نزديك حكمت دانى آگاه . ( خ ) - منم خداى بينا . اين كتابى است محكم بكردهاند آيتها و حجتها و اين پس پديد كرده آمد از نزديك حكم دان آگاه از همه چيزى . ( نا ) - الف ، آلاء . لام ، اللَّه . را ، ارى منم خداى همىبينم . اين نامهايست يعنى قران - كه استوار كرده شد آيتهاى وى از نزد استوار كارآگاه . ( صو )
( 3 ) - بيم كننده و مژده دهنده . ( خ . نا . صو )
( 4 ) - سوى وعدهء نام برده . ( خ ) - تا زمانهء نام زده كرده . ( صو ) - تا بوقت پديد كرده .
( نا )
( 5 ) - كه من بترسم . ( خ ) - من همىترسم . - ( نا ) - بگو من همىترسم . ( صو )
( 6 ) - بازگشت . ( خ . صو . نا )