بگشايد . پطر در اين موقعيت نيكو حداكثر استفاده را نمود ، نهتنها رشت بلكه مراكز ديگر را نيز تصرف نمود . روسها در ادارهء اين شهرستان هيچ مداخله ننمودند و آن را در دست خانهاى محلى باقى گذاشتند . در طى تابستان سال 1723 باكو گلوله باران شده و تسليم گرديد و پطر از اين مسئله خيلى رضايت حاصل نمود .
معاهدهء شاه طهماسب با روسيه 1723 ميلادى
شاه طهماسب چون ديد نميتواند با مهاجمين مقابله نمايد از پطر تقاضاى كمك و همراهى نمود . روسيه متعهد شد افغانها را از خاك ايران خارج كند و در مقابل شاه طهماسب قبول كرد شيروان ، داغستان ، گيلان ، مازندران و استرآباد را بروسيه واگزار كند ، ولى پطر براى اخراج افغانها هيچ كوششى به عمل نياورد و جز گيلان هيچ ايالات ديگرى تصرف نشد . شايد به اين علت بود كه هيچيك از دو طرف قصد نداشت كه نسبت به اين معاهده وفادار باشد و بشرايط آن عمل كند .
طغيان ايرانيان در قزوين 1136 هجرى ( 1723 )
افغانها در قزوين با مردمى سروكار داشتند كه مردى آنها از اهالى اصفهان بيشتر بود و چون مهاجمين از اين قضيه بىاطلاع بوده و يا نسبت به آن بديدهء بىاعتنائى مينگريستند با اهالى بظلم و جور رفتار ميكردند ، در نتيجه در يك مدت كمى نقشهء طغيانى كه با دقت طرح شده بود بموقع اجرا گذارده شد . افغانها در همان هنگام مورد حمله قرار گرفته از شهر بيرون رانده شدند . در حالى كه دو هزار نفر از افراد و تمام بار و بنهء خود را از دست داده بودند اشرف پسر مير عبد اللّه با سيصد نفر به قندهار مراجعت نموده و بقيهء سپاه او درحالىكه از سرما تلفات زيادى ديدند به اصفهان عقب نشستند .
اين مصيبت و بلا و عصيانهاى ديگر از سپاهيان در اين موقع بحرانى فقط پانزده هزار نفر سپاهى در دسترس محمود گذاشت . نسبتا عدهء بسيار كمى براى پركردن دستجات خالى شدهء محمود از قندهار بايران آمده در صورتى كه عدهء زيادى از سپاهيان او با بارهاى پر از غارتى به زادوبوم خود مراجعت نمودند .