تقى خان شيرازى را كه مورد غضب نادر بود بخشيد و كمكم وى بار ديگر تقرب حاصل كرد و چون با رضا قلى ميرزا ميانه نداشت بعيد نيست در راه از بين بردن آن شاهزاده نزد نادر سعايت كرده باشد .
نادر از چارجوى به « دوهبويون » رفت و آنجا را و هزارالب را محاصره كرد .
خبر آوردند كه خزاين و خانواده ايلبارس در محل خنكه است نادر براى مجبور ساختن ايلبارس به آمدن به ميدان رو به آن محل نهاد و ايلبارس تا ديد خانواده و ثروتش در خطر است بيرون تاخت و بجنگ پرداخت و شكست خورد و تسليم گشت و مورد بخشش و محبت نادر واقع گرديد ولى چون خانوادههاى قاصدان مقتول خونخواهى كردند نادر ناچار به كشتن ايلبارس فرمان داد سپس نادر از خنكه به خيوه كه در بيست ميلى بود رهسپار شد و در آنجا با ابو الخير خان رئيس قواى قزاق جنگيد و او را شكست داد و خيوهاىها تحت فرمان عبد الرحمن بيك باز مقاومت نشان دادند ، ولى سرانجام شكست خوردند و تسليم شدند نادر در آن نواحى دوازده هزار اسير ايرانى از خراسان معلوم نمود و همه را آزاد ساخت و براى اقامت آنان در پانزده ميلى جنوب ابيورد شهرى بنا كرد بنام چشمهء خلنجان كه بعدا خيوكآباد ناميده شد .
در اين شهر دستور داد كليهء خارجيهاى مقيم به حضور برسند و همهء آنان را از روسى و انگليسى مشمول الطاف خود قرار داد و انواع تسهيلات دربارهء آنان قائل شد .
نادر پانزده روز در خيوه بماند و براى حكومت خوارزم طاهر بيك نامى را كه نسبش به چنگيز ميرسيد تعيين نمود و مخالف بعضى از سران ازبكى را به اين امر در هم شكست و بعد از تعيين نيروى مختصرى براى خدمت طاهر بيك به راه افتاد و چهارم شوال 1153 به چارجوى رسيد و از راه بيابان رو به مرو نهاد و در آنجا براى تأمين آب مورد حاجت شهر اقداماتى به عمل آورد و والى آنجا محمد رضا خان را معزول و بجاى او شاهقليخان قاجار را منصوب نمود و بعضى را كه مجرم ميدانست بقتل رسانيد از آن جمله رحيم سلطان بود كه گويا رضا قلى ميرزا را براى اكتساب سلطنت تشويق مينموده .
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 356
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٣٥٦