فصل هيجدهم نخستين نبرد عمان و خليج فارس 1740 - 1737 ( 1153 - 1150 )
چنان كه در سابق اشارت رفت ناوگان نادرى گرچه بصره را نتوانست بگيرد ولى بحرين را استرداد نمود اما لطفيخان فرماندهء ناوگان درصدد اقدام و كسب شهرت بود در اين موقع امام سيف بن عمان كه در نتيجهء زياده رويهاى خود معروض اعتراض و شورش اتباع خود شده بود از نادر شاه يارى خواست و لطفيخان از نادر تقاضا كرد اقدام به عمل آيد و نادر به منظور تأمين توسعهء نيروى دريايى خود قبول كرد و در 1150 ناوگان ايران مركب از چهار كشتى بزرگ و دو كشتى كوچك و چند دستگاه كوچكتر تحت فرمان لطفيخان در حالى كه بيرقى زمينه سفيد با نقش يك شمشير ايرانى قرمز رنگ در مركز بر آن آويزان بود از بوشهر به بندرعباس رسيد و از آنجا به « خورفكّان » كه در 74 ميلى رأس مسندم واقع است پياده شدند و دريادار ناوگان بقيهء نيرو را در جلفا ( رأس الخيمه ) پياده نمود و در آنجا با امام عمان متلاقى شد و پيشروى كرد و شورشيان را شكست داد و به همراهى امام شهرهاى الجوف و عبره را تصرف كرد و در آنجا بواسطهء ظهور اختلاف بين او و امام به جلفا برگشت بعدا در 1151 تقى خان بيگلربيكى فارس هم با دستور به لطفيخان پيوست و با همراهى امام كه بار ديگر معروض تعرض اتباعش گشته بود قصبات بهلا و نزوه را گرفتند و رو به مسقط نهادند و آنجا را اشغال نمودند و در آنجا بار ديگر بين امام و ايرانيان اختلاف پديد آمد و امام برگشت و بر ضد ايرانيان برخاست ، در ضمن ميان تقى خان و لطفيخان نيز نزاع پديد شد و اولى دومى را به حيلت مسموم ساخت و با اين ترتيب دريادار رشيد نادر شاه مقتول گشت و تقى خان با عربها جدال را ادامه داد و چون از گرفتن شهر ضجار عاجز ماند به جلفا عقبنشينى نمود و سرانجام بواسطهء ظهور اغتشاشى در