نادر شاه براى تحكيم موقع خويش در ايران و فرونشاندن قيام مردم و عصيان فئودالها در داخل كشور به قشون احتياج داشت . سرانجام كشورگشاييها موجب افتخار سلالهء جديد بوده اعضاى خاندان سلطنتى را به ثروت و شهرت مىرساند .
در سال 1735 م . - 1148 ه . نادر شاه با بيرحمى تمام ايل ايرانى بختيارى را كه سركشى مىكرد آرام كرد و در سالهاى 1737 و 1738 م . - 1150 و 1151 ه . ايلات افغانى را مطيع ساخت .
نادر شاه توانست خاننشينهاى ازبك را از كمك به افغانان بازدارد و بدين منظور ازبكان را به دوستى خويش مطمئن ساخت و پس از آنكه از طرف ازبكان ايمن گشت به دولت « مغول كبير » در هندوستان كه به شورشيان افغان پناه داده بود اعلان جنگ كرد .
لشكريان نادر قشون « مغول كبير » يا محمد شاه را شكست دادند و پايتخت وى شهر دهلى را تسخير و سپس در سال 1739 م . - 1152 ه . غارت كردند . دولت « مغولان كبير » تعهد كرد غرامت هنگفتى كه به گفتهء بعضى از مورخان به شش ميليون روپيه وجه نقد و 500 ميليون روپيه احجار قيمتى و مطابق گفتهء منابع اروپايى به 30 تا 85 ميليون ليرهء استرلينگ بالغ مىگشت ) بپردازد . الماس مشهور « كوه نور » و « تخت طاوس » كه جواهرنشان بود جزو غرامت مزبور بود . غنيمت جنگى لشكريان نادر حداقل به 700 ميليون روپيه بالغ مىگشت . نادر شاه از غنايمى كه مىبايست ميان لشكريان تقسيم شود تمام سنگهاى قيمتى را جدا كرده تصاحب كرد و اين عمل موجب نارضايى جنگيان شد .
در سال 1153 ه . نادر شاه به خاننشينهاى بخارا و خيوه ازبك لشكر كشيد .
ابو الفيض خان سلطان بخارا ( از 1711 تا 1747 م . - 1123 تا 1160 ه . حكومت كرد ) به تابعيت نادر شاه گردن نهاد . خيوه ( خوارزم ) پس از مقاومت سختى ناگزير از تسليم گشت و نادر 30 هزار نفر اسير بردهء ايرانى را كه در خوارزم بودند از اسارت نجات داد و به اسيران روسى كه در خيوه بودند نيز اجازه داد به ميهن خويش
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 285
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٢٨٥