تا آنجا كه فرمايد : - از آنها لؤلؤ و مرجان بيرون مىشود - 22 سوره 55 - « به خدا سوگند كه به كار بردن نعمتهاى خدا را با عمل ، نزد او محبوبتر است از به كار بردن آنها را با گفتار ( يعنى شكر عملى بهتر از شكر قولى است و شكر قولى آنست كه نعمتهاى خدا را به ياد آورد و به زبان شكر كند ) در صورتى كه خداى عز و جل ميفرمايد : « و اما نعمت پروردگارت را بازگو - 11 سوره 93 - « ( بنا بر اين شكر عملى لازمتر و محبوبتر است ) .
عاصم گفت : يا امير المؤمنين ! پس چرا خود شما بخوراك سخت و پوشاك درشت ، اكتفا نموده ئى ؟
فرمود : واى بر تو ! ! همانا خداى عز و جل بر پيشوايان عدالت واجب ساخته كه خود را در رديف مردم ضعيف و ناتوان گيرند ، تا فقر و تنگدستى ، فقير را از جا بدر نبرد . عاصم بن زياد عبا را كنار گذاشت و جامه نرم در بركرد .
4 - حماد بن عثمان گويد : در محضر امام صادق عليه السلام بودم كه مردى به آن حضرت عرضكرد أصلحك الله ، شما فرمودى كه على بن ابى طالب عليه السلام لباس زبر و خشن در بر ميكرد و پيراهن چهار درهمى ميپوشيد و مانند اينها ، در صورتى كه بر تن شما لباس نو مىبينيم ، حضرت به او فرمود : همانا على ابن ابى طالب عليه السلام آن لباسها را در زمانى ميپوشيد كه بدنما نبود ، و اگر آن لباس را اين زمان ميپوشيد ببدى انگشت نما ميشد ، پس بهترين لباس هر زمان ، لباس مردم آن زمانست ، ولى قائم ما اهل بيت عليهم السلام زمانى كه قيام كند ، همان جامه على عليه السلام را پوشيده و بروش على عليه السلام رفتار كند . ( زيرا آن حضرت هم حكمفرمائى و زمامدارى كند و وظيفه امام عليه السلام در زمان حكومتش اينست كه خود را در رديف مردم فقير آورد ) .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 274
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٧٤