بوده است ، دستگير كرده و چندان او را مضروب كرد كه در همان سال جان سپرد . « 1 » به نظر مىرسد اين حادثه پيش از آمدن امير ختلغ به مكه روى داده است ؛ زيرا همزمان با آمدن وى ، فتنه ديگرى رخ داد كه سبب آن ، نزاع ميان يكى از غلامان امير ختلغ و برخى از سودانىها بود . سبط بن جوزى تفصيل اين واقعه را چنين بيان كرده است : « در روز دوشنبه 16 ذى حجه فتنهاى برخاست كه سبب آن يك غلام ترك از غلامان ختلغ بود كه ميان او و يك سودانى از سپاه مكه در حمام مشاجرهاى برخاست . در اين وقت سودانىها دست به شورش زدند ، در حالى كه امير ختلغ در حال خواندن نماز در كنار بيت اللَّه بود . آنان هشت نفر از ياران وى را كنار كعبه كشتند ، اما ديگر يارانش سررسيده او را نجات دادند و بيست نفر سودانى را به قتل رساندند . هنگامى كه ختلغ به خانهء محل اقامت خود بازگشت ، سودانىها به آنجا حمله كرده ، ده نفر از ياران را كشتند . تركها هم جماعتى از سودانىها را كشتند . زمانى كه ابن ابى هاشم شريف مكه رسيد ، سودانىها را آرام كرده و عذرخواهى نمود و با فرستادن اسب و لباس براى آنان ، اوضاع را آرام كرد . « 2 » ظاهر اين ماجرا درگيرى سلجوقيان با اشراف حجاز است ، اما در اصل ، اعتراض مكيان را به حضور امير الحاج ترك در رأس كاروان عراق نشان مىدهد . به هر روى ، امير ترك توانست امارت حج كاروان عراق را طى سالهاى 468 - 479 / 1076 - 1087 به بهترين وجه انجام برساند . وى همچنين توانست مشكلاتى كه در مسير
هامش
( 1 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 8 ، ص 326 ؛ فاسى ، العقد الثمين ، ج 7 ، ص 380 ؛ ابن تغرىبردى ، النجوم ، ج 5 ، ص 109
( 2 ) . سبط بن جوزى ، مرآة ، ص 205