ترك توانست آن را سركوب كند . وى آنان را شكست داد و عدهاى زيادى از آنان را كشت . « 1 »
آنچه اين واقعه را تأييد مىكند ، نامهاى است كه امير الحاج پيشين ، ابوالغنائم زينبى در اين باره به خليفه نوشت و معترضانه گفت : امور حج تحت فرمان من بود و پس از عزل من از اين منصب ، امراى حج علوى بودند و وقتى از دست آنان رفت ، نتوانستند كار حجاج را درست انجام دهند . « 2 » اين ماجرا دو حادثه ديگر هم در مكه در پى داشت : يكى در سال 470 / 1078 كه حاميان خلافت فاطمى شورشى بر ضد حجاج عراق برپا كرده منبرى را كه مقتدى عباسى در سال 470 / 1078 فرستاده بود ، شكستند و آتش زدند . اين منبرى بود كه نام خليفهء عباسى با القاب و آياتى در باره حج و مكه روى آن نوشته شده بود . « 3 » علاوه بر اين ، ابن ابى هاشم شريف وقت مكه ، نام عباسيان و سلجوقيان را از خطبه حذف كرد و به جاى آن ، نام مستنصر را در خطبه آورد . « 4 » حادثه دوم در سال 472 / 1080 زمانى روى داد كه اهل سنت ، در مكه قدرتى به دست آورده و شروع به آزار شيعيان كردند ، علويان در اين باره نزد شريف مكه شكايت كردند و او هم امير هياج بن عبداللَّه حطينى را به اعتبار اين كه عامل بروز اين فتنه
هامش
( 1 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 9 ، ص 31 ؛ ابن كثير ، البدايه ، ج 12 ، ص 113 ؛ ابن تغرى بردى ، النجوم ، ج 5 ، ص 123 ؛ جزيرى ، الدرر ، ج 1 ، ص 551
( 2 ) . زيعلى ، مكه و علاقاتها الخارجيه ، ص 89 ( نقل از سبط بن جوزى ، مرآة ، برگ 223 - 222 )
( 3 ) . سبط بن جوزى ، مرآة الزمان ، ص 193
( 4 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 8 ، ص 311 ، 312 ؛ سبط بن جوزى ، مرآة ، ص 193 ؛ ابن كثير ، البدايه ، ج 12 ، ص 117 ، 118 ؛ قلقشندى ، مآثر ، ج 2 ، ص 6 ؛ ابنفهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 479