شمارى از نزديكان شريف مكه به انجام رسيد . « 1 »
كار به همين جا خاتمه نيافت بلكه شريف مكه در سال 479 / 1076 هيئتى را به بغداد نزد خليفهء عباسى فرستاد . زمانى كه اين هيئت به بغداد رسيد ، با شكوه تمام مورد استقبال قرار گرفت و حاجبان ديوان براى استقبال از آنان بيرون آمده و در حالى كه قراء پيشاپيش آنان حركت مىكردند ، وارد شهر شده و آستان خليفه را بوسيدند و سپس به دارالضيافه رفتند و مطابق معمول از آنان پذيرايى شد . « 2 »
ترديدى نيست كه نفوذ سلجوقيان و عباسيان در دهه هشتاد قرن پنجم هجرى ( يازدهم ميلادى ) يكسره رو به فزونى بود ، زيرا آنان از طريق اعزام نيروهاى نظامى ، در جهت استوار كردن سلطه خود در حجاز و يمن تلاش مىكردند و اين موجب شده كه در منابر حرمين خطبه به نام زعماى آنان خوانده شده و ترديد اشراف مكه در باره اعلان پيروى از آنان ، يكسره از ميان برود . به علاوه ، خطرى هم كه از ناحيه يمن متوجه نفوذ سلجوقيان و عباسيان در حجاز بود ، به طور كامل محو گرديد و علاوه بر آن ، جزيرة العرب زير سيطرهء آنان ، متحد شد . براى رسيدن به اين هدف ، سلطان سلجوقى ، امير سعد الدوله گوهر آيين را مأمور تحقق اين هدف كرد . همان زمان ، به امير جبق تركمانى دستور داده شده كه به همراه جمعى از امراى سلطان عازم حجاز و يمن شده و پس از تسلط بر آن نواحى
هامش
( 1 ) . سبط بن جوزى ، مرآة ، ص 239 - 238 ؛ ابن كثير ، البدايه ، ج 12 ، ص 131
( 2 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 9 ، ص 27 ؛ نويرى ، نهاية الارب ، ج 23 ؛ ص 249 ؛ ابن كثير ، البدايه ، ج 12 ، ص 131