كه بيشتر مىپرداخت ، نامش مقدم داشته مىشد . « 1 » از سال 472 / 1079 تا سال 478 / 1085 خطبه يكسره به نام عباسيان بود . برخى از مورخان نوشته اند كه در سال 478 / 1085 خطبه خواندن براى فاطميان قطع شده و باز نام عباسيان مطرح شد « 2 » در حالى كه عدهاى ديگر بر اين باورند كه بازگشت خطبه به نام عباسيان در مكه و مدينه در سال 479 / 1086 بود . « 3 » اين نشان مىدهد كه به رغم متلاشى شدن نفوذ دولت فاطمى در شام ، آنان هنوز براى حفظ سيادت خود بر حجاز با عباسيان رقابت داشتند و در سال 478 / 1085 خطبه به نام آنان خوانده شده است . پس از آن در دوره ، تا پايان امارت محمد بن جعفر بر مكه ، يكسره به نام عباسيان و سلجوقيان خطبه خوانده شد و آنان تنها به آوردن نامشان در خطبهء حجاز اكتفا نكردند ، بلكه خليفهء عباسى همراه با امير الحاج عراقى كه نجم الدوله خمارتكين حسنانى بود ، ورقههاى طلا و نقره كه شعار عباسيان و نام خيفه وقت عباسى مقتدر روى آنها بود فرستاد تا درِ كعبه را با آنها زينت دهند .
آنان نيز پس از كندن ورق طلايى كه نام مستنصر روى آن بود ، آنچه را كه از عراق آورده بودند ، بر در كعبه چسباندند . و اين كار با وجود مخالفت
هامش
( 1 ) . فاسى ، شفاء الغرام ، ج 2 ، ص 312 ؛ بنگريد : ابن تغرى بردى ، النجوم ، ج 5 ، ص 140 ؛ رفعت ، مرآة الحرمين ، ج 1 ، ص 253
( 2 ) . مقريزى ، اتعاظ ، ج 2 ، ص 422 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 483
( 3 ) . ابن اثير ، كامل ، ج 10 ، ص 158 ؛ سبط بن جوزى ، مرآة ، ص 239 - 238 ؛ ابن خلكان ، وفيات ، ج 5 ، ص 230 ؛ ابن كثير ، البدايه ، ج 12 ، ص 131 ؛ يافعى ، مرآة الجنان ، ج 3 ، ص 132 ؛ فاسى ، شفاء الغرام ، ج 2 ، ص 363 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 484 ؛ سيوطى ، تاريخ الخلفاء ، ص 239