ناروا بر حذر داشت . « 1 » على بن محمد صليحى ، از ذى حجه سال 455 تا ربيع الاول 456 بر مكه امارت كرد و سپس تصميم گرفت به يمن شد . يكى از علل اين تصميم وى ، شورش حسنىها بود كه از وى خواستند تا محمد بن جعفر را به امارت مكه باز گرداند و او احتمال مىداد تا در اين زمينه با خطراتى روبرو شود . دليل ديگر ، ترس وى از بيمارى و با بود كه ميان سپاهش گسترش يافته و حدود هفتصد نفر از آنان را كشته بود . علاوه بر اينها ، در وضعيت يمن هم تغييراتى پديد آمده بود كه او را مجبور به بازگشت مىكرد . « 2 » وى پيش از بازگشت به يمن ، خواسته اشراف حسنى را پذيرفت و محمد بن جعفر را به نيابت خود در مكه گماشت . « 3 »
چنين مىنمايد كه حضور على صليحى در حجاز ، سبب گسترش دعوت فاطمى تا مدينه منوّره شد . « 4 » علاوه بر اين ، خليفهء فاطمى هم تلاش كرد تا با انجام اقداماتى ، رابطهء خود با شريف مكه را تقويت كند . از اين روى القابى مانند « الشريف الاجل ، نسيب الدولة و عزّها ، مجد المعالى ، و
هامش
( 1 ) . السجلات المستنصريه ، 3 ، ص 37 ؛ فاسى ، شفاء الغرام ، ج 2 ، ص 310 ؛ مقريزى ، اتعاظ ، ج 2 ، ص 268 ج 269 ؛ الجزيرى ، الدرر الفرايد ، ج 1 ، ص 548 ؛ همدانى ، الصليحيون و الحركة الفاطميه ، ص 90 ، 91Oriental Studies . Part , ViL , p . 423 Al - Hamadani , Hussain , Letter of Al - Mustansir Billah . Bulletin , School of( 2 ) . ماجد ، السجلات المستنصريه ، سجل 4 ، ص 38 ج 42 ؛ فاسى ، شفاء الغرام ، ج 2 ، ص 311 ؛ العقد الثمين ، ج 1 ، ص 440 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 469
( 3 ) . الزيعلى ، مكه و علاقاتها الخارجيه ، ص 66 .
( 4 ) . ماجد ، ظهور خلافة الفاطميين ، ص 229