85 - و زكريّا و يحيى و عيسى و الياس « 1 » همه از نيكوكاراناند *
86 - و اسمعيل و اليسع و يونس و لوط ، و همه [ را ] « 2 » فضل كرديم بر جهانيان *
87 - و از پدران ايشان و فرزندان ايشان و برادران ايشان ، و برگزيديمشان و راه نموديمشان سوى راه راست *
88 - آنست راه خداى راه نمايد بدان آن را كه خواهد از بندگان او ، و اگر انباز گيرند تباه كند « 3 » از ايشان آنچه بودند مىكردند *
89 - ايشانند آن كسها كه بداديمشان كتاب و حكمت و پيغامبرى ، « 4 » [ اگر كافر شدند بدان اينانند كه بر سپرديم و بداشتيم گروهى را نبودند « 5 » بدان كافران *
90 - ايشانند آنكه راه نمود خداى به راه ايشان مىپىبر ، « 6 » بگو : نخواهم از شما بر او از مزدى ، نيست آن مگر ياد كردى « 7 » جهانيان را *
91 - [ و اندازه ننهادند خداى را سزاى اندازهء وى چون ] « 8 » گفتند :
چرا نه فرو فرستاد خداى بر مردمى از هيچ چيزى . بگو : آنكه بفرستاد توريت آنكه آورد بدان موسى روشنايى و راهنمايى مردمان را ، مى كنيد آن را كاغذها « 9 » پيدا كنيد آن را ] « 10 » ، و مىپنهان كنيد بسيار ، و اندر آموخت شما را آنچه نه دانستيد شما و نه پدران شما ؟ بگو : خداى ،
هامش
( 1 ) و زكريا را . . . و الياس را . ( خ . صو )
( 2 ) ( خ . صو )
( 3 ) نيست گردد و تباه گردد . ( صو ) - تباه گردد . ( خ )
( 4 ) از اينجا تا وسط آيهء 91 از نسخهء ( خ ) گرفته شده كه در متن افتاده است .
( 5 ) كه نبستند بوى . ( صو )
( 6 ) مر راه ايشان را بدم رو . ( صو )
( 7 ) پندى . ( صو )
( 8 ) صو .
( 9 ) دفترها . ( صو )
( 10 ) كروشهء شمارهء 4 بسته شد و ازينجا نسخهء متن است .