36 - كه آن كسها كه كافر شدند اگر چه ايشان [ را باشد ] آنچه اندر زمين است همه و هم چنان باز آن ، فدا كنندى « 1 » بدان از عذاب روز رستخيز ، نه پذيردى « 2 » ازيشان ؛ و ايشانراست عذابى دردناك *
37 - كه خواهند كه بيرون شوند از آتش ، و نه اند ايشان بيرون [ شوند ] گان از آن ، و ايشانراست عذاب هميشه *
38 - مردان دزد و زنان دزد « 3 » ببريد دستهاى ايشان ، پاداش « 4 » به آنچه ساختند ، رسوايى « 5 » از خداى ، بىهمتاست و با حكمت *
39 - و هر كى توبه كرد از پس ستم او « 6 » و نيكى كرد « 7 » كه خداى توبه دهد بر او كه خداى آمرزگارست و بخشاينده *
40 - ندانى كه خداى راست پادشاهى آسمانها و زمين ، عذاب كند آن را كه خواهد ، و بيامرزد آن را كه خواهد ، و خداى بر همه چيزى تواناست ؟ *
41 - يا پيغامبر مه انده خور آن كسها را كه « 8 » مىشتابند اندر كافرى ، از آن كسها كه گفتند : بگرويديم بدهانهاى ايشان و نه گروند بدلهاى ايشان ، و از آن كسها كه جهودانند ، شنودگان بدروغ ، شنودگان گروهى « 9 » ديگران نه آمد [ ند ] به تو كه رانند سخن « 10 » از پس جايگاه آن ، گويند كه : اگر داده شديد اين بگيريد آن را ، اگر
هامش
( 1 ) اگر مر ايشان را باشدى آنچه اندر زمين است همه و همچندان نيز با وى تا باز خريدى خويشتن را . ( صو )
( 2 ) پذيرفته نيايدى . ( خ )
( 3 ) مرد دزد و زن دزد . ( صو )
( 4 ) پاداشتى . ( صو )
( 5 ) عقوبتى . ( صو . خ )
( 6 ) ستم كردن او . ( صو . خ )
( 7 ) و بسامانى كرد . ( خ ) - و خوب گردد . ( صو )
( 8 ) اندهگين مگر داند ترا آن كسها كه . ( صو )
( 9 ) شنوااند مر دروغ را ، شنوا اند مر گروهى را . ( صو )
( 10 ) نه آمدند به تو همى بگردانند سخن را . ( صو )