عارف ابن مسرهء جبلي ( 1 ) وى را با ميكاييل نسبت داد ( 2 ) ، يعنى حملهء عرش ، كه هشت خواهد بود در آخرت ( 3 ) . نزد بعضى آنست كه بعضى ازين حمله بشر باشند . چهار خود : جبراييل و ميكاييل و اسرافيل و عزراييل ، و از بشر ( 4 ) آدم كه با اسرافيل عقد مؤاخات گرفته و محمّد ( 5 ) با جبراييل و إبراهيم با ميكاييل ، چهارم رضوان بود با ( 6 ) مالك .
* متن
فنحن له كما ثبتت
ادلَّتنا و نحن لنا
و ليس له سوى كونى
فنحن له كنحن بنا
( 7 ) فلي و جهان هو و أنا
و ليس له أنا بأنا
و لكنّ في مظهره
فنحن له كمثل أنا
( 8 ) شرح امّا معنى بيت اول ، مىفرمايد كه غذاى اوييم در معنى ، همچنان كه به ادلَّه ثابت شد كه ( 9 ) ما مرآت اوييم . امّا به اين اعتبار كه افاضهء وجود از آن حضرت به مقتضاى استعداد ماست ، پس ما ( 10 ) ماراييم كه « و نحن لنا » .
قوله : « و ليس له سوى كونى ( 11 ) فنحن له كنحن لنا » يعنى ، نيست او را ( 12 ) جز ايجاد من در خارج به اعتبار فيض مقدس كه كمال اسم ظاهر ( 13 ) به آنست ، و الَّا به اعتبار فيض اقدس ، اعيان ( 14 ) مقرّ ويست ، و رجوع همه بدوست ( 15 ) . پس ما ( 16 ) ملك اوييم ، و او حاكم بر ما چنان كه ( 17 ) ما ملك ماييم به اعتبار آن ، كه اعيان ما
هامش
( 1 ) د ، س : « جبلي » ندارد .
( 2 ) د : كرد .
( 3 ) س : در آخر .
( 4 ) د ، س : و از نشر .
( 5 ) س : محمد عليه السّلام .
( 6 ) و : يا يا ملك .
( 7 ) د ، س : لنا .
( 8 ) و : و اللَّه يقول الحق و هو يهدى السّبيل .
( 9 ) س : كه مرآت .
( 10 ) س : پس ما اوييم .
( 11 ) د : كوفى .
( 12 ) د : مر او را .
( 13 ) د : ظاهريّة .
( 14 ) د : كه اعيان نيز از اويست . س : اعيان هم از اوست .
( 15 ) د : به دو .
( 16 ) س : « ما » ندارد .
( 17 ) س : « چنان كه . . . حاكم است بر ما » ندارد .