( 52 ) لِيَسْتَأدُوهُم :
تا اداء ( پيمان ) را طلب كنند .
( 53 ) الأَوْصَاب :
جمع « وَصب » ، رنجها ، سختيها .
( 54 ) المَحَجَّة :
راه راست و روشن .
( 55 ) نَسَلَتْ :
پى در پى گذشت .
( 56 ) عِدَتِهِ :
وعدهء خداوند ، مقصود وعدهء ارسال حضرت محمد ( ص ) است كه خداوند آن را از زبان پيامبران گذشته خبر داده است .
( 57 ) سِمَاتُهُ :
علامات و نشانههاى پيامبر اسلام ( ص ) ( كه در كتب انبياء گذشته بوده است ) .
( 58 ) الْمُلْحِدُ فِى اسْمِ اللَّهِ :
آن كس كه اسم خدا را از مورد اصليش بگرداند و به معبودهاى باطل بگذارد .
( 59 ) الْعَلَم :
علامت و نشانهاى كه براى راهنمائى وضع مىشود .
( 60 ) نَاسِخَهُ و مَنْسُوخَهُ :
احكام شرعيهاى كه برخى بواسطه برخى ديگر نسخ مىشوند .
( 61 ) رُخَصَهُ :
آنچه در قرآن مباح و مجاز شمرده شده است و عكس آن عَزَائِم ، ( واجبات ) است .
( 62 ) الْمُرْسَل :
مطلق .
( 62 ) الْمَحْدُود :
مقيد .
( 63 ) الْمُحْكَمْ :
آيات محكم ، مانند آيات احكام و قصص و اخبارى كه معناى صريح دارند ، و متشابه آياتى است كه معنايش صريح نيست مانند آيه :
« يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ »
( سوره فتح ، 10 ) .
( 64 ) المُوَسَّعُ عَلىَ الْعِبَادِ فِى جِهْلِهِ :
آنچه مردم در ندانستن آن مجازند ، مانند حروف آغازين برخى از سور مثل الم ، الر . . .
( 65 ) يَأْلَهُونَ إلَيْهِ :
به آن پناه مىبرند و ملازم آن مىشوند .
( 66 ) الوِفَادَة :
زيارت .
خطبهء 2
( 67 ) لا يَئِلُ :
( از باب وعد - يعد ) نجات نمىيابد .
( 68 ) مُصَاص :
خالص .
( 69 ) مَدْحَرَةُ الشَيْطَانِ :
آنچه موجب طرد و دورى شيطان است .
( 70 ) الْمَثُلَات :
جمع « مَثُلَة » ، عقوبات ، كيفرها .