( 25 ) المَكْفُوف :
باز داشته شده از حركت .
( 26 ) الدِّسَار :
مفرد « الدُسُر » ، ميخ .
( 27 ) الثَوَاقِب :
نورانى و درخشنده .
( 28 ) مُسْتَطِيرا :
نور افشان ، مقصود خورشيد است .
( 29 ) الرَّقِيم :
يكى از نامهاى آسمان .
( 30 ) صَافُّون :
صف كشيدگان .
( 31 ) لَا يَتَزَايَلُون :
جدا نمىشوند .
( 32 ) السَّدَنَة :
جمع « سادن » ، خادمان .
( 33 ) مَتَلَفِّعُون : « تَلَفَعَ بِالثَوْبِ » :
لباس را بدور خود پيچيد ، يعنى ملائكه خود را با بالهايشان پيچيده اند .
( 34 ) حَزْنُ الأرْضِ :
قسمتهاى سخت زمين .
( 35 ) سَبَخ الارْض :
زمين شورهزار .
( 36 ) سَنَّ الْمَاءَ :
آب را پاشيد ، ريخت .
( 37 ) لَاطَهَا :
آن را مخلوط و عجين كرد .
( 38 ) الْبَلَّة :
رطوبت ، ترى .
( 39 ) لَزَبَ :
به هم چسبيد و ثابت و محكم شد .
( 40 ) الاحْنَاء :
جمع « حنو » ، اطراف و جوانب چيزى .
( 41 ) اصْلَدَهَا :
آن را خشك و محكم كرد .
( 42 ) صَلْصَلَتْ :
بطورى خشك شد كه با وزيدن باد به آن صدايى از آن شنيده مىشد .
( 43 ) مَثُلَ :
به پا خاست .
( 44 ) يَخْتَدِمُهَا :
( آن اعضا را ) در خدمت نيازهايش در مىآورد .
( 45 ) اسْتَأدَى الْمَلَائِكَةَ وَدِيعَتَهُ :
از ملائكه اداء و انجام آن را خواست .
( 46 ) اغْتَرَّ آدَمَ الشَّيْطَانُ :
شيطان از غفلت او ( آدم ) بهره جست و گمراهش كرد ، « اغْتَرَّهُ » : ناگهان و بىخبر بر او وارد شد .
( 47 ) الْجَذَل :
فرح و شادى .
( 48 ) الْوَجَل :
خوف ، ترس .
( 49 ) مِيثَاقَهُمْ :
عهد و پيمان آنها .
( 50 ) الأنْدَاد :
مِثْلها ، مقصود بتها و معبودهايى است كه پرستش مىشدند .
( 51 ) اجْتَالَتْهُم :
آنها را از قصدشان منصرف ساخت .
( 52 ) وَاتَرَ الَيْهِمْ أَنْبِيَائَهُ :
پيامبرانش را يكى پس از ديگرى بسوى مردم فرستاد