نباشد .
( 101 ) أَشْنَقَ الْبَعِيرَ وَ شَنَقَهُ :
مهار شتر را چنان كشيد كه استخوان پشت گوش شتر به قسمت جلو پالان رسيد .
( 102 ) خَرَمَ :
( بينى شتر را ) دريد ، پاره كرد .
( 103 ) أسْلَسَ :
( افسار را ) شل كرد .
( 104 ) تَقَحَّمَ :
خود را به هلاكت انداخت .
( 105 ) مُنَى النَّاسُ :
مردم مبتلا شدند .
( 106 ) خَبْط :
بيراهه رفتن .
( 107 ) الشِّماس :
چموشى ، توسنى .
( 108 ) الاعْتِراض :
حركت در راه غير مستقيم ، بجاى پيمودن طول جاده در عرض مسير حركت كردن .
( 109 ) الشُورى :
مشورت كردن ، در اينجا مقصود شوراى شش نفرهاى است كه عمر آنها را معين كرد تا از ميان خود فردى را براى خلافت برگزيند .
( 110 ) النَظائِر :
جمع « نظير » ، مانند مشابه .
( 111 ) أسْفَفْتُ :
نزديك شدم ، اسف الطائر :
پرنده نزديك زمين شد .
( 112 ) صَغَى :
متمايل شد .
( 113 ) الضِغْن :
كينه .
( 114 ) مَعَ هَنٍ وَ هَنٍ :
و اغراض ديگرى كه از ذكر آن اكراه دارم .
( 115 ) نَافِجاً حِضنَيهِ :
( در حالى كه ) پهلوهايش برجسته و برآمده بود ، « حضن » : ما بين زير بغل و پهلو را مىگويند .
( 116 ) النَثِيل :
سرگين ، مدفوع حيوانات .
( 117 ) المُعْتَلَفَ :
محل علف ( در بدن حيوان ) .
( 118 ) الخَضم :
خوردن چيز تر و تازه ، « خضمه » ، مصدرى است كه براى بيان هيئت و چگونگى است .
( 119 ) النِّبْتَة :
گياه ، « نبتة الرَّبيع » : گياه بهارى .
( 120 ) انْتَكَثَ عَلَيْهِ فَتْلُهُ :
بافتهاش واتابيده شد .
( 121 ) اجْهَزَ عَلَيْهِ عَمَلُهُ :
كردار او مرگش را تمام و حتمى ساخت .
( 122 ) كَبَتْ بِهِ :
با صورت به زمين افتاد .
( 123 ) الْبِطْنَة :
پرخورى .
( 124 ) عُرْفُ الضَبُع :
يال كفتار ، موهاى زيادى كه بر گردن كفتار است ، چون اين موها متراكم و انباشته