( 71 ) انْجَذَمَ :
گسيخته و قطع شد .
( 72 ) السَّوَارِى :
جمع « ساريه » ، پايهها و ستونها .
( 73 ) النَحْر :
اصل و بنياد .
( 74 ) دَرَسَتْ :
مندرس و كهنه شد .
( 75 ) الشُرُكُ :
جمع « شراك » ، راهها و مسيرها .
( 76 ) المَنَاهِل :
جمع « منهل » ، آبشخورها .
( 77 ) الاخْفَاف :
جمع « خُفّ » ، كف پاهاى شتر .
( 78 ) الاظْلَاف :
جمع « ظلف » ، سمهاى گاو و گوسفند و مانند آن كه داراى شكاف است .
( 79 ) السَنَابِكُ :
جمع « سنبك » ، نوك سمهاى حيواناتى مانند اسب ، قاطر و خر .
( 80 ) اللَجَأ :
پناهگاه ، هر چيزى كه به آن پناه برند و بدان چنگ زنند .
( 81 ) العَيْبَةُ :
ظرف .
( 82 ) المَوْئِلُ :
محل رجوع و بازگشت .
( 83 ) الفَرائِص :
جمع « فريصة » گوشتى كه بين پهلو و شانه حيوان قرار دارد و پيوسته لرزان است .
( 84 ) الثُبُور :
هلاكت .
( 85 ) الْغَالِى :
مبالغه كننده ، كسى كه از حد تجاوز كند .
خطبهء 3
( 86 ) تَقَمَّصَهَا :
همچون لباس آن را ( خلافت ) پوشيد .
( 87 ) سَدَلْتُ :
فرو گذاشتم و رها كردم .
( 88 ) طَوَى عَنْهَا كَشْحاً :
از آن دورى گزيد و كناره گرفت .
( 89 ) الْجَذّاء :
بريده و قطع شده .
( 90 ) طَخْيَة :
ظلمت ، تاريكى .
( 91 ) أحْجَى :
لازمتر ، معقولتر .
( 92 ) الشَجَا :
استخوان يا هر چيزى كه راه گلو را ببندد .
( 93 ) التُرَاث :
ميراث .
( 94 ) ادْلَى بِهَا :
آن را آويخت .
( 95 ) الكُور :
پالان ، پالان با لوازم آن .
( 96 ) يَسْتَقِيلُها :
از آن ( خلافت ) استعفاء مىكرد .
( 97 ) تَشَطّرا ضَرْعَيْها :
دو پستان خلافت را ( بين خود ) تقسيم كردند .
( 98 ) كَلْم :
زخم و جراحت .
( 99 ) الْعِثار :
لغزش و سقوط ، به رو افتادن .
( 100 ) الصَّعْبَةُ مِنَ الإِبِل :
شترى كه رام