( 4764 ) الْحَمْى
: گرما ، حرارت .
( 4765 ) مُجْتَلَد
: مصدر ميمى از « اجتلاد » ، جنگيدن .
( 4766 ) اسْتَحَرَّ
: شديد شد ، شدت گرفت .
( 4766 ) الْجِلَاد
: قتال ، نبرد
.
حكمت 261 ص 253 ف
( 4767 ) النُّخَيْلَة
: محلى در عراق كه امام ( ع ) بعد از صفين در آنجا با خوارج جنگيد .
( 4768 ) الْمَقُود
: پيرو .
( 4768 ) الْقَادَة
: جمع « قائد » ، رهبر ، پيشوا .
( 4769 ) الْمَوْزُوع
: محكوم .
( 4769 ) الْوَزَعَة
: جمع « وازع » ، حاكم .
( 4770 ) ايْنَ تَقَعانِ مِمَّا ارِيد
: شما دو نفر در رابطه با آنچه اراده كردم چه مىتوانيد انجام دهيد ؟ يعنى اين كار احتياج به قدرتى عظيم دارد كه از توان شما خارج است
.
حكمت 262 ص 254 ف
( 4771 ) اتُرانِى
: آيا به من گمان مىبرى .
( 4772 ) حِرْتَ
: متحير و سرگشته شدى .
( 4773 ) اتاهُ
: آن را انجام داد .
حكمت 263 ص 255 ف
( 4774 ) يُغْبَطُ
: مورد غبطه واقع مىشود ، يعنى مردم نسبت به مقام او غبطه مىخورند
.
حكمت 264 ص 256 ف
( 4775 ) الْعَقِب
: فرزند ، نوه
.
حكمت 266 ص 258 ف
( 4776 ) يَنْقُفُها
: آن را مىربايد ، « نقّاف » :
دزدى
.
حكمت 268 ص 260 ف
( 4777 ) الْهَوْن
: حقير ، كم ، سبك
.
حكمت 269 ص 261 ف
( 4778 ) وَجِيهاً
: داراى منزلت و الا
.
حكمت 270 ص 262 ف
( 4779 ) لَمْ يَخْفَ عَلَيْهِ
: بر او پنهان نشد
.
حكمت 271 ص 263 ف
( 4780 ) عُرُوض
: جمع « عرض » ، متاع ، كالا ( غير از طلا و نقره )
.
حكمت 272 ص 264 ف
( 4781 ) الْمَداحِض
: لغزشگاهها ، مقصود در اينجا فتنهها و آشوبهائى است كه امام ( ع ) با آن مواجه بوده است .