محل افتادن .
( 4329 ) الْوَغَى
: جنگ .
( 4330 ) لَمْ تُمَاشِهَا الْهُوَيْنَى
: سهل انگارى با آن نمىسازد ، ( معناى « هوينى » ، در نامه 63 گذشت ) .
( 4331 ) الْخُدْعَة
: آنچه كه بواسطه آن كودك را از شير باز مىگيرند ، حيلهء دشمن در جنگ .
( 4332 ) الْفِصال
: بچه را از شير گرفتن
.
نامه 65 .
( 4333 ) اللَمْحُ الْبَاصِر
: بدقت ديدن ، خيره شدن .
( 4334 ) عِيَانُ الامُورِ
: مشاهدهء امور .
( 4335 ) الاقْتِحَام
: بدون فكر و انديشه در كارى داخل شدن .
( 4336 ) الْمَيْن
: دروغ ، كذب .
( 4337 ) انْتِحَالُكَ
: به خود نسبت دادن .
( 4338 ) مَا قَدْ عَلَا عَنْكَ
: آنچه كه بالاتر از مقام توست .
( 4339 ) الابْتِزَاز
: چيزى را به زور گرفتن .
( 4340 ) اخْتِزَن
: منع شد .
( 4341 ) لِمَا هُوَ الْزَمُ لَكَ مِنْ لَحْمِكَ وَ دَمِك
: چيزى را كه از گوشت و خون براى تو لازمتر بود ، مقصود بيعت با امير المؤمنين است .
( 4342 ) اللَبْس
: مخلوط كردن ، در هم آميختن .
( 4343 ) اللُبْسَة
: اشكال .
( 4344 ) جَلَابِيب
: جمع « جلباب » ، لباس گشادى كه روى لباسها پوشيده مىشود .
( 4345 ) اغْشَتِ الابْصَارَ
: چشمها را ضعيف كرد ( و از ديدن حقيقت بازداشت ) .
( 4346 ) افَانِين
: جمع « افنون » ، انواع ، اقسام .
( 4347 ) السِّلْم
: صلح .
( 4348 ) الاسَاطِير
: جمع « اسطورة » ، افسانهها و داستانهايى كه واقعيت ندارند .
( 4349 ) لَمْ يَحُكْهَا
: آن را نبافته است .
( 4350 ) الْحِلْم
: عقل .
( 4351 ) الدَّهَاس
: زمين سستى كه حركت بر آن دشوار و سخت است .
( 4352 ) الْخَابِط
: كسى كه نادانسته و بدون بصيرت حركت كند .
( 4353 ) الدِّيمَاس
: محل تاريك در زير زمين .
( 4354 ) الْمَرْقَبَة
: مكان بلند و مرتفع .
( 4355 ) نَازِحَة
: بعيد ، دور .
( 4355 ) الاعْلَام
: جمع « علم » ، نشانهها .