تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 213

مساهمون:

ص٢١٣

نامه 73

.

( 4400 ) مُوَهِّن

: تضعيف كننده .

( 4401 ) فِرَاسَة

: گمان و حدس صائب ، از ظاهر چيزى به باطن آن پى بردن .

( 4402 ) تُحَاوِلُنِى الامُورَ

: از من امورى را ( مانند حكومت شام ) طلب كردى .

( 4403 ) تُرَاجِعُنِى السُّطُورَ

: از من خواستى كه سطورى را در جوابت بنويسم .

( 4404 ) الْمُسْتَثْقِل النَّائِم

: كسى كه به خواب سنگينى فرو رفته ، يعنى آرزوهائى كه تو خواستار آن هستى خيالاتى بيش نيست و مانند رويايى است كه در خواب ديده مىشود و در خارج واقعيت ندارد .

( 4405 ) يُبْهِظُهُ

: بر او سنگين و دشوار مىآيد .

( 4406 ) لَوْ لَا بَعْضُ الاسْتِبْقَاء

: اگر ( بخاطر بعضى ملاحظات ) خواستار بقاء ( و عدم هلاكت ) تو نبودم .

( 4407 ) الْقَوَارِع

: جمع « قارعة » ، حوادث ناگوار و نابود كننده .

( 4408 ) تَقْرَعُ الْعَظْمَ

: استخوان را در هم مىكوبد .

( 4409 ) تُهْلِسُ اللَحْمَ

: گوشت را آب مىكند .

( 4410 ) ثَبَّطَكَ

: ترا بازداشت .

( 4411 ) تَأذَنُ

: مىشنوى .

نامه 74

.

( 4412 ) الْحَاضِر

: ساكن در شهر ، شهر نشين .

( 4413 ) الْبَادِى

: بيابان گرد ، صحرا نشين .

( 4414 ) الْمَعْتَبَة

: خشم ، سرزنش ، نكوهش .

نامه 75

.

( 4415 ) الاعْذَار

: اقامهء عذر كردن .

( 4416 ) قِبَلَكَ

: نزد تو .

( 4417 ) الْوَفْد

: گروهى كه بعنوان نماينده پيش كسى مىروند .

نامه 76

.

( 4418 ) طَيَرَة

: سبكى و كم عقلى .

نامه 77

( 4419 ) حَمَّال

: در بر دارنده .

( 4420 ) مَحِيص

: محل فرار .

نامه 78

( 4421 ) الْمُعْجِب

: باعث تعجب ، تعجب آور .

( 4422 ) الْقَرْح

: زخم ، در اينجا مقصود فساد باطن است .

( 4423 ) الْعَلَق

: خون غليظ بسته شده .

( 4424 ) الْمَاب

: محل بازگشت .

( 4425 ) وَايْتُ

: وعده دادم و متعهد شدم .

( 4426 ) انِّى لَاعْبَدُ

: ننگ دارم ، يعنى من از كسى كه سخن باطل مىگويد ننگ
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 213 | صبح صالح / رحيمى نيا