فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 209

مساهمون: صبح صالح

ص٢٠٩

مذاب مىسوزد و اگر نگذارد روغن تصفيه نمىشود ، از اينجا بود كه اين جمله تمثيلى گرديد براى كسى كه در كار خود حيران مانده است .

( 4310 ) الْقِعْدَة

: نوع و طرز نشستن .

: از مقامت جدا و منعزل مىشوى .

: مصغّر « هونى » و « هونى » مؤنث « اهون » است ، آسان .

: ( بوسيلهء تصميم قاطع ) عقلت را مهار كن ( و آن را در وادى شك و ترديد رها مكن ) .

: بطور شايسته .

: كفايت مىشوى ، يعنى اين جنگ پيروزمندانه پايان مىپذيرد .

: با اكراه ، بدون رغبت ، ( ابو سفيان قبل از فتح مكه از وحشت لشكريان پيامبر كه بالغ بر 10 هزار نفر مىشدند و براى رهائى از مرگ ايمان آورد ) .

: كنايه از اشراف و بزرگان عرب است كه قبل از فتح مكه ايمان آوردند .

: طرد كردم .

: مقصود كوفه و بصره است .

: آرام بگير و شتاب مكن .

: باد تندى كه خاك و شن را به همراه دارد .

: جمع « غور » ، غبارها .

: صخره ، سنگ بزرگ .

: آن را به گاز گرفتن واداشتم .

: كسى كه درك ندارد ، ( گوئى عقلش در غلافى است كه معانى در آن نفوذ نمىكند ) .

: كسى كه عقلش ناقص و ضعيف است .

: كسى كه چيزى از او گم شده است .

: غير گمشدهء خود را طلب كردى ، اين مثلى است براى كسى كه خواستار غير حق خود مىباشد .

: حيوانى كه در بيابان مىچرد .

: جمع « مصرع » ، قتلگاه ،