برانگيختن و به حركت واداشتن .
( 4104 ) ثِقَلًا
: سنگينى ، مقصود سنگينى خراج و ماليات است .
( 4104 ) عِلَّة
: بيمارى ، آفت ، مقصود آفتهاى زراعى است كه موجب زيان در محصولات مىشود .
( 4105 ) انْقِطَاعُ شِرْبٍ
: قطع شدن سهميه آب .
( 4106 ) بَالّة
: آنچه زمين را خيس مىكند مانند شبنم و باران .
( 4107 ) احَالَةُ ارْضٍ
: تغيير و دگرگونى زمين ( كه موجب نابودى و فساد بذرها شود ) .
( 4108 ) اغْتَمَرَهَا غَرَقٌ
: آب آن ( زمين ) را فرا گرفت ، يعنى در اثر آب گرفتگى زمين ، بذرها فاسد و نابود شدند .
( 4109 ) اجْحَفَ بِهَا عَطَشٌ
: بىآبى آن را ( زمين ) از بين برد .
( 4110 ) تَبَجُّحِكَ
: شادمانيت .
( 4111 ) اسْتِفَاضَةُ الْعَدْل
: گسترش عدل .
( 4112 ) مُعْتَمِداً فَضْلَ قُوَّتِهِمْ
: ( با ايجاد آسايش ، و عدل ، و عطوفت به مردم ) به نيروى آنها تكيه كردهاى .
( 4113 ) ذَخَرْتَ
: اندوختى ، ذخيره كردى .
( 4114 ) الاجْمَام
: رفاه و آسايش دادن .
( 4115 ) الاعْوَاز
: فقر و حاجت .
( 4116 ) لإِشْرَافِ انْفُسِ الْوُلَاةِ عَلَى الْجَمْعِ
: بخاطر حرص و طمع زمامداران بجمع آورى مال ، « اشرفت نفسه على الشّىء » : نسبت به چيزى حريص و آزمند شد .
( 4117 ) لَا تُبْطِرُهُ
: او را به سركشى وانميدارد .
( 4118 ) مَلَاء
: جمعيت چشم پر كن .
( 4119 ) لَا تَقْصُرُ بِهِ الْغَفْلَةُ
: غفلت او را به كوتاهى ( در انجام وظائفش ) وانميدارد .
( 4120 ) عَقْداً اعْتَقَدَهُ لَكَ
: قرار دادى را كه براى تو منعقد كرد .
( 4121 ) لَا يَعْجِزُ عَنْ اطْلَاقِ مَا عُقِدَ عَلَيْكَ
: از الغاء يا اصلاح قرار داد زيان آور عاجز نباشد .
( 4122 ) الْفِرَاسة
: نيروى گمان و حدس ، از صورت به سيرت پى بردن .
( 4123 ) الاسْتِنَامَة
: آرميدن ، قرار گرفتن ، در اينجا مقصود اعتماد داشتن است .
( 4124 ) يَتَعَرَّفُونَ
: ( خود را ) مىشناسانند .
( 4125 ) بِتَصَنُّعِهِمْ
: با تصنع و ظاهر سازيشان .