( 4079 ) مَا يُضْلِعُكَ
: آنچه بر تو سنگين و مشكل مىشود .
( 4080 ) مُحْكَمُ الْكِتَاب
: نص ، تصريح قرآن .
( 4081 ) لَا تُمَحِّكُهُ
: او را به لجاجت وا نمىدارد .
( 4082 ) لَا يَتَمَادَى
: ادامه نمىدهد .
( 4083 ) الزَّلّة
: لغزش ، خطا .
( 4084 ) لا يَحْصَرُ
: از گفتن ( حق ) عاجز نمىشود ، در نمىماند .
( 4085 ) الفَىْء
: بازگشتن .
( 4086 ) لَا يُشْرِفُ
: مشرف نمىشود .
( 4087 ) ادْنَى فَهْمٍ
: درك و فهم ابتدائى .
( 4087 ) اقْصَاهُ
: نهايت آن .
( 4088 ) الشُبُهَات
: شبههها ، چيزهائى كه در موردشان نصى نيامده و بايد در برابر آنها وقوف و تأمل كرد .
( 4089 ) التَّبَرُّم
: ملول و دلتنگ شدن .
( 4090 ) اصْرَمُهُمْ
: قاطعترين آنها ( در فصل خصومت ) .
( 4091 ) لا يَزْدَهِيهِ اطْرَاءٌ
: مدح و ثنا او را از حق و صواب منحرف نمىكند ، او را به تكبر و خودپسندى وانميدارد .
( 4092 ) التَّعَاهُد
: بررسى كردن ، پرس و جو نمودن .
( 4093 ) افْسَحْ لَهُ فِى الْبَذْل
: به اندازهء كافى به او ببخش .
( 4094 ) اسْتَعْمِلْهُمْ اخْتِبَاراً
: با آزمايش و امتحان ، آنها را به كار بگمار .
( 4095 ) مُحَابَاةً
: چيزى را به جهت تمايلات شخصى به كسى اختصاص دادن ، بنا حق از كسى طرفدارى كردن .
( 4096 ) اثَرَةً
: از روى استبداد و بدون مشورت كارى كردن .
( 4097 ) فَانَّهُمَا جِمَاعٌ مِنْ شُعَبِ الْجَوْرِ و الْخِيَانَة
: زيرا اين دو ( پيروى از تمايلات شخصى و استبداد ) مجموعهاى از شاخههاى جور و خيانت است .
( 4098 ) تَوَخَّ
: بخواه ، طلب كن ، « توخّ الامر » :
فقط در جستجوى آن كار باش .
( 4099 ) اهْلُ الْقَدَم
: پيش قدم ، پيشگام .
( 4100 ) اسْبِغْ
: كامل كن ، وسعت بده .
( 4101 ) ثَلَمُوا امَانَتَكْ
: در امانت تو خيانت كردند ، رخنه و خلل ايجاد كردند .
( 4102 ) الْعُيُون
: چشمها ، مقصود در اينجا مراقبانى هستند كه ناظر اعمال ديگران هستند .
( 4103 ) حَدْوَة
: ترغيب و تشويق كردن ،