( 4052 ) الْعِزَّة
: در اينجا به معناى « كبر » است .
( 4053 ) قِبَلَهُمْ
: نزد آنها .
( 4054 ) النَّصَب
: سختى و رنج ، تعب .
( 4055 ) الْبَلَاء
: مقصود در اينجا مطلق كردار و عمل است چه خوب باشد و چه بد .
( 4056 ) سَهْمُهُ
: نصيب او .
( 4057 ) يَكُونُ مِنْ وَرَاءِ حَاجَتِهِمْ
: نيازشان بواسطه آن ( خراج ) رفع مىشود .
( 4058 ) الْمَعَاقِد
: عقودى كه در معاملات بين خريدار و فروشنده بسته مىشود ، هر عهد و پيمانى كه رسيدگى به آن مربوط به قضات است .
( 4059 ) الْمَرَافِق
: منافع .
( 4060 ) التَّرَفّق
: كسب كردن .
( 4061 ) رِفْد
: مساعدت و بخشش .
( 4062 ) انْقَاهُمْ جَيباً
: پاكدل ترين آنها .
( 4063 ) الْحِلْم
: در اينجا به معناى « عقل » است .
( 4064 ) يَنْبُو
: دور مىشود ، « ينبو على الاقوياء » با زورمندان همراهى و سازش نمى كند .
( 4065 ) جِمَاعٌ مِنَ الْكَرَمِ
: مجموعه كرم .
( 4348 ) شُعَبٌ
: جمع « شعبة » ، شعبهها .
( 4067 ) الْعُرْف
: معروف ، نيكى .
( 4068 ) لَا يَتَفَاقَمَنَّ
: بزرگ جلوه نكند .
( 4069 ) لا تَحْقِرَنَّ
: كوچك مشمار ، يعنى ملاطفتى را كه بايد نسبت به آنها انجام دهى هر چند كم باشد .
كوچك مشمار و ترك مكن .
( 4070 ) اثَر
: افضل ، برتر .
( 4071 ) وَاسَاهُمْ
: به آنها كمك و مساعدت كرد .
( 4072 ) افْضَلَ عَلَيْهِمْ
: بر آنها ببخشيد .
( 4073 ) الْجِدَة
: دارائى .
( 4074 ) خُلُوف
: جمع « خلف » ، بازماندگان مسافر ، زن و فرزندى كه از مسافر باقى مىماند .
( 4075 ) حِيطَة
: حفظ و نگهدارى كردن .
( 4076 ) ذَوُو الْبَلَاءِ
: صاحبان كارهاى بزرگ ، كسانى كه كارهاى مهم انجام مىدهند .
( 4077 ) تُحَرِّضُ
: ترغيب مىكند ، برمىانگيزد .
( 4077 ) النَّاكِل
: خوددارى كننده ( از جنگ ) .
( 4078 ) بَلَاء
: كار ، دسترنج .