خداوند مشخص نموده بود .
( 2915 ) الاخْضَر
: مقصود در اينجا دريا است .
( 2916 ) الْمُثْعَنْجِر
: پرآبترين نقطه دريا است .
( 2917 ) الْقَمْقَام
: دريا .
( 2918 ) جَبَلَ
: آفريد .
( 2919 ) الْجَلَامِيد
: سنگهاى سخت .
( 2920 ) النُّشُوز
: جمع « نشز » ، قسمتهاى بلند زمين ، برآمدگيها .
( 2921 ) الْمُتُون
: جمع « متن » ، قسمتهاى محكم و مرتفع زمين .
( 2922 ) الاطْوَاد
: كوههاى عظيم و بلند .
( 2923 ) مَرَاسِيهَا
: محلهاى ثابت شدنش ، قرار گاههايش .
( 2924 ) قَرَارَتِهَا
: محلهاى استقرار آن .
( 2925 ) انْهَدَ جِبَالَهَا
: كوههايش را برآورد .
( 2926 ) اسَاخَ
: فرو برد ، راسخ و استوار كرد .
( 2927 ) الانْصَاب
: جمع « نصب » ، نشانههايى كه جهت راهنمائى بر ارتفاعات نصب مىكنند .
( 2928 ) قِلَالَهَا
: قله كوهها .
( 2928 ) اشْهَقَ
: بسيار بالا برد .
( 2929 ) انْشَازَهَا
: قسمتهاى مرتفع زمين .
( 2930 ) ارزَّ
: ثابت و استوار كرد .
( 2931 ) تَمِيدُ
: مىلرزد و تكان مىخورد .
( 2932 ) تَسِيخَ
: فرو مىرود .
( 2933 ) لَا يَجْرِى
: جارى نمىشود .
( 2934 ) تُكَرْكِرُهُ
: آن را اين سو و آن سو مىكند ، مىبرد و مىآورد .
( 2935 ) الذَّوارِف
: جمع « ذارفة » ، گريان ، اشك ريز
.
خطبهء 213 ص 204 ف
( 2936 ) الشَبَه
: مشابهت .
( 2937 ) لَا يَرْهَقَهُ
: او را نمىپوشاند .
( 2938 ) رَتَقَ
: شكاف او را مسدود كرد .
( 2939 ) الْمَفَاتِق
: شكافها ، مقصود خللها و فسادهايى است كه در ميان مردم رواج داشته است .
( 2940 ) سَاوَرَ بِهِ الْمُغَالِب
: بواسطه پيامبر بر كسانى كه حق را مغلوب خود ساخته بودند ، هجوم برد و حمله كرد .
( 2941 ) الْحُزُونَة
: خشونت و سختى زمين
.
خطبهء 214 ص 205 ف
( 2942 ) نَسَخَ
: انتقال داد .
( 2943 ) الْعَاهِر
: زناكار .
( 2944 ) لا ضَرَبَ فِيهِ
: در آن سهمى نداشت ، « ضرب فى الشّىء » : در آن چيز سهيم شد .
( 2945 ) الْعِصَم
: جمع « عصمة » ، آنچه