( 2839 ) الرِّيَاض
: جمع « روضة » ، ته ماندهء آب در شنزارها ، مقدار آبى كه ته حوض را بپوشاند .
( 2840 ) غُدْرَان
: جمع « غدير » ، آبگيرها .
( 2841 ) الاثَافِىّ
: جمع « اثفيَّة » ، سنگى كه ديگ را روى آن مىگذارند ، يعنى قرآن مبنايى است كه اسلام بر آن نهاده مىشود .
( 2842 ) غِيطَان
: جمع « غاط » يا « غوط » ، زمينهاى محكم و سفت .
( 2843 ) لَا يُنْزِفُهُ
: آبش را تمام نمىكند .
( 2844 ) لَا يُنْضِبُهَا
: از آبش نمىكاهد .
( 2844 ) الْمَاتِحُون
: جمع « ماتح » ، كشندگان آب .
( 2845 ) الْمَنَاهِل
: جمع « منهل » ، محلهاى نوشيدن آب از نهر ، آبشخورها .
( 2846 ) لَا يَغِيضُهَا
: آن را كم نمىكند .
( 2847 ) اكَام
: جمع « اكمة » ، تپهها ، محلهايى كه نسبت به اطراف خود بلند و مرتفع هستند .
( 2848 ) لَا يَجُوزُ عَنْهَا
: از آن نمىگذرد و عبور نمىكند .
( 2849 ) الْمَحَاجّ
: جمع « محجَّة » ، وسط جادهها .
( 2850 ) الْفَلْج
: پيروزى .
( 2851 ) الْجُنَّة
: سپر ، آنچه موجب نفى ضرر و زيانى شود .
( 2852 ) اسْتَلْأمَ
: زره به تن كرد ، لباس رزم پوشيد ، يعنى كسى كه در نبرد با شبهات ، قرآن را زره خود قرار داد ، قرآن سپر او خواهد بود .
( 2853 ) قَضَى
: حكم كرد و فيصله داد
.
خطبهء 199 ص 190 ف
( 2854 ) حَتُّ الْوَرَقِ
: ريختن برگ .
( 2855 ) الرِّبَق
: جمع « ربقة » ، كمند ، گرهها ، حلقههاى طناب .
( 2856 ) الْحَمَّة
: چشمههاى آب گرم كه جهت درمان استفاده مىشود .
( 2857 ) الدَّرَن
: چرك .
( 2858 ) نَصِباً
: خسته ، دردمند .
( 2859 ) مَغْبُونُ الاجْرِ
: كسى كه در اجر و پاداش زيانكار است .
( 2860 ) الْمَدْحُوَّة
: گسترده .
( 2861 ) مُقْتَرِفُون
: بدست آورندگان ، كسب كنندگان .
( 2862 ) الْخُبْر
: علم ، آگاهى .
( 2863 ) الْعِيَان
: ديدن ، مشاهده كردن
.