فروخته است .
ودر اين صورت هر گاه ولى ، پدر وجد بوده وبينه در ميان نباشد قول پدر وجد مقدم
است . وهر گاه غير پدر وجد بوده مثل وصى وغير آن ، علامه ( ره ) در تحرير تصريح كرده
به اينكه قول ، قول صبي است وبايع بايد بينه بر مصلحت بياورد .
201 - سئوال : هر گاه كسى بميرد وزنى از أو بماند وطفل صغيرى هم از آن زن
دارد وزن ديگر هم داشته كه قبل از خودش فوت شده واز آن زن هم صغيرى باقي است .
اين ضعيفه دعوى ثمن وصداق مىكند ، وصداق أو هم معين وثابت است . وصداق ضعيفه
كه فوت شده هم معين وثابت است . آيا صداق ضعيفهء موجوده را به نصف يا بيشتر
مىتوان صلح نمود كه قسم نخورد يا نه ؟ - ؟ ومهر ضعيفهء سابقه را چه بايد كرد ؟
جواب : ثمن ضعيفهء موجوده را بايد داد . واما مهر أو هر گاه ثابت است شرعا وضعيفه
هم قسم بر بقاى آن مىخورد واز حال أو مىتوان دانست كه هر گاه قسم بدهيد قسم
مىخورد ، بلى صلح خوب است . وصلاح حال صغار هم در آن است . واگر قسم نمىخورد ،
مستحق مهر نيست . واما حكم مهر ضعيفه كه قبل از خودش فوت شده ، پس اين است كه
نمىتوان مهرى از براي أو وضع كرد . به جهت آنكه نه مدعى موجود است ونه وارث أهل
دعوى كردن وقسم خوردنى است . وهم دليلي بر اين نيست كه به قدر مهر أو ، را جدا كنيم
وبگذاريم كه صغير بزرگ شود تا به بينيم كه قسم نفى العلم متوجه أو مىشود ومىخورد يا
نه .
پس ثمن آن ضعيفه از مجموع مال ( بعد از اداى مهر أو ) داده مىشود . وهر وقت صغير
بزرگ شود ودعوى كند ، به مقتضاى آن عمل خواهد شد . واگر ضعيفه الحال به قدر مهر
آن ضعيفهء ميته از ثمن خود به جهت صغير واگذارد احسانى كرده در حق صغير .
202 - سئوال : هر گاه قيم شرعي صغار املاكى از صغار مزبوره را به مبلغ كلى كمتر از
" ثمن المثل " بفروشد . وحال آنكه صرفه وغبطهء صغار هم در فروختن املاك مزبوره نبوده .
آيا در صورت مزبوره مبايعه [ اى ] كه قيم مزبوره كرده صورت شرعي دارد ؟ يا آنكه مبايعهء
مزبوره باطل [ است ] وصحيح نيست وصغار مزبوره را مىرسد كه بعد از بلوغ ورشد ، املاك