امام قائم ، حضرت مهدى ( عج )
غيبت امام ( عج )
سؤال : علّت غيبت امام مهدى ( عج ) و پنهان شدن طولانى آن حضرت كه موجب نفى تولّد و انكار وجود ايشان شده است ، چيست ؟ چگونه ممكن است كه امام مردم بوده امّا هرگز خود را بر ايشان ننموده باشد ، در حالى كه پدران آن حضرت ، اگرچه توان امرونهى و رهبرى [ ظاهرى ] امت را نداشتند ، امّا در ميان مردم بودند ، فتوا مىدادند و در حلّ مسائل مشكل ، ياريگران مردم بودند و كسى نمىتواند با فرض نفى امامت ، وجود آنان را انكار كند ؟
پاسخ : علّت پنهان شدن و غيبت آن حضرت بيم از ستمگران بر جان خود است و هركه به جان خود بيم برد ، ناچار از پنهان شدن مىباشد .
[ بهعلاوه ] حضرتش از آغاز در غيبت نبودهاند . ايشان در آغاز ، براى دوستان خود ظاهر و از ديدهء دشمنانشان پنهان بودهاند امّا هنگامى كه كار ، دشوار و عوامل بيمناكى زياد شد و بيشتر در جستجوى آن حضرت برآمدند ، از ديدهء دوست و دشمن پنهان شدند . بنابراين آنچه كه سؤالكننده در مورد عدم ظهور ايشان براى هيچيك از مردم گفته است ، درست نيست .
امّا اينكه پنهان شدن و غيبت آن حضرت موجب نفى تولّد ايشان شده است ، نيز درست نيست مگر اينكه كسى قصد ايجاد شبهه كرده ، بينشى ضعيف داشته و اهل تقصير در ابراز رأيى صحيح باشد . و اعتقادى كه كوتاهى ، موجب آن و شبهه ، عاملش گشته ، دلايلى روشن و به حق براى جويندگان آن وجود داشته باشد ، نمىتواند در سراى تكليف و محنت ( دنيا ) ، سببى براى انكار و منع تلقّى شود .