سورهء قريش
اين سوره دربارهء قريش و ياد آورى نعمت خدا بر آنان نازل شده ، چنان كه قاضى ابو بكر حيرى با اسناد از ام هانى دختر ابو بكر روايت مىكند كه حضرت فرمود : خدا با هفت خصوصيت قريش را بر ديگران برترى داده و اين مزيت از گذشتگان و آيندگان كسى را نداده ، و آن اينكه خلافت ، حجابت و سقايت و نبوت در قريش است و خداوند بر اصحاب فيل نصرتشان داد و عدهاى از قريش هفت سال الله را پرستيدند و ديگر اعراب اين سعادت را نداشتند و بالاخره سورهء قريش كه در آن ذكر ديگران نيامد :
« خطاب به ائتلاف قريش . ائتلاف ايشان براى سفر زمستانى و تابستانى . پس بايد بپرستند پروردگار اين خانه ( كعبه ) را كه از گرسنگى سيرشان كرد و از ترس ايمنشان داشت » .
سورهء ماعون
أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ . . .
( آيهء 1 - 3 ) . به گفتهء مقاتل و كلبى اين آيات دربارهء عاص بن وائل سهمى نازل شد . ابن جريح گويد ابو سفيان هر هفته شتر يا گوسفندى سر مىبريد روزى يتيمى از او چيزى خواست ، ابو سفيان با عصا يتيم را زد ، آيه آمد : « ديدى آن منكر دين و قيامت را ، همان كه يتيم را مىراند و به اطعام بينوايان ( مايل نيست و ديگران را هم ) تشويق نمىكند » .
سورهء كوثر
ابن عباس گويد : اين سوره در جواب عاص بن وائل نازل گرديد كه داشت وارد مسجد الحرام مىشد و پيغمبر ( ص ) خارج مىگرديد در باب بنى سهم به هم برخوردند و به صحبت كردن ايستادند . سپس عاص نزد بزرگان قريش كه در مسجد الحرام نشسته