از كنايه گسيل داشته بود و ديرى نگذشت و از آنها خبرى نشد و منافقان گفتند همگى كشته شدهاند . خداوند با فرستادن آيات 1 - 5 اين سوره ، پيغمبر ( ص ) را از حال آنان با خبر ساخت كه « سوگند به اسبان دونده نفس زنان ، از ضرب سم بر سنگ آتش پراكنان ، يورش گران صبحگاهى و غبار انگيزان ، دشمن را در ميان گرفتهاند در همان زمان » .
عبد الغافر بن محمد فارسى با اسناد از ابن عباس روايت مىكند ماهى گذشت و از سريه خبرى نشد تا آيات مذكور نازل گرديد .
سورهء تكاثر
أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ . . .
( آيهء 1 - 2 ) . به گفتهء مقاتل و كلبى دربارهء دو طايفه بنى عبد مناف و بنى سهم از قريش نازل گرديد كه بزرگان و اشرافشان با هم مشاجره و مفاخره مىكردند كه كدام بالاترند . بنى عبد مناف گفتند ما پر جمعيتتر و نيرومندتر و با عزتتر و داراى رجال بيشتر هستيم و بنى سهم نيز چنين ادعا نمودند و چون پاى حساب آمدند بنى عبد مناف بيشتر بودند . آنگاه گفتند در گذشتگان را بشماريم و در اينجا بنى سهم دست بالا را داشتند چون در جاهليت تعدادشان بيشتر بود . و آيه بدين مناسبت آمد كه « فزونگويى و فزونجويى مشغولتان كرد تا به تماشا و ديدار گورها رفتيد » قتاده گويد : اين سوره دربارهء يهود نازل شد كه مىگفتند ما از فلان طايفه بيشتريم و فلان طايفه از به همان ، و با همين چيزها سرگرم بودند تا در گمراهى مردند .
سورهء فيل
اين سوره براى ياد بود داستان اصحاب فيل نازل شد كه به قصد تخريب كعبه آمدند و خدا نابودشان كرد و شرشان را از خانه بگردانيد ، و قصه معروف است .