سورهء قدر
ابو بكر تميمى با اسناد از مجاهد روايت مىكند كه روزى پيغمبر ( ص ) داستان مردى از بنى اسرائيل را براى اصحاب حكايت كرد كه هزار ماه در راه خدا سلاح پوشيد . ايشان در شگفت شدند . آيه نازل شد كه شب قدر از هزار ماه بهتر است .
سورهء اذا زلزلت
ابو منصور بغدادى با اسناد از عبد اللّه بن عمر روايت مىكند كه موقعى كه اين سوره نازل شد ابو بكر حضور داشت و به گريه افتاد . پيغمبر ( ص ) پرسيد : چرا گريه مىكنى ؟ پاسخ داد : اين آيه مرا به گريه انداخت كه « در روز قيامت مردم گروه گروه بيرون مىآيند كه [ نتيجهء ] اعمال خود را ببينند » . پيغمبر ( ص ) فرمود : « اگر شما خطا و گناه نكنيد ، خدا امتى مىآفريند كه خطا و گناه كنند تا مشمول مغفرت او شوند » .
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ . . .
( آيهء 7 - 8 ) . مقاتل گويد اين آيه دربارهء دو تن نازل شد كه سائلى چيزى خواست يكىشان چيز قابلى نداشت و دادن يك خرما يا گردو يا نان پارهاى را ناچيز انگاشت و نداد و گفت : اجر در برابر بخشيدن چيزى خواهد بود كه دوست داريم . و ديگرى گناه جزئى را آسان مىشمرد و مىگفت يك دروغ و يك غيبت و يك نگاه چيزى نيست و خدا براى گناهان بزرگ تهديد به جهنم نموده است . اين دو آيه به اين مناسبت نازل گرديد كه مردمان به نيكى جزيى تشويق شوند ، تا به خيرات بزرگ برسد و از خطاهاى كوچك نيز منع شوند تا به كباير نكشد زيرا هر كس به وزن و اندازهء ذرهاى بدى يا نيكى كند آن را مىبيند .
سورهء و العاديات
مقاتل گويد پيغمبر ( ص ) سريهاى به سركردگى منذر بن عمرو انصارى به سوى طايفهاى