مىكشتمش . آيه نازل شد « جماعت مؤمنان به خدا و روز واپسين را دوستار كسى كه با خدا و رسول گستاخى ورزد ، نيابى . . . » .
به گفتهء ابن مسعود آيه دربارهء ابو عبيده جراح نازل شد كه پدرش را در جنگ احد كشت ، و دربارهء ابو بكر است كه پسرش را در جنگ بدر به مبارزه خواند و از پيغمبر ( ص ) درخواست كه در صف اول باشد . پيغمبر ( ص ) فرمود : يا ابا بكر وجود و زندگيت را براى بهره رساندن به ما حفظ كن ، مگر نمىدانى كه تو به منزلهء چشم و گوش منى ؟ و دربارهء مصعب بن عمير كه برادرش عبيد بن عمير را در احد كشت ، و دربارهء عمر كه داييش عاص بن هشام بن مغيره را در بدر كشت . و نيز دربارهء على ( ع ) و حمزه كه عتبة بن ربيعه و شيبة بن ربيعه و وليد بن عتبه را در بدر كشتند ؛ و اشارهء آيه به همين است « . . .
هر چند پدران يا پسران يا برادران يا همطايفهشان باشند » .
سورهء حشر
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ . . .
( آيهء 2 ) . به گفتهء مفسران ، اين آيه دربارهء بنى نضير نازل شد . قضيه اين بود كه چون پيغمبر ( ص ) به مدينه مهاجرت كرد بنى نضير توافق كردند له يا عليه حضرت نجنگند و پيغمبر ( ص ) نيز پذيرفت . پس از جنگ بدر و پيروزى پيغمبر ( ص ) بر مشركين ، بنى نضير با خود گفتند به خدا اين همان پيام آور موعود است كه در تورات صفتش را يافتهايم كه پرچمش واژگون نمىشود . اما پس از جنگ احد و شكست مسلمين ، بنى نضير نقض عهد كرده با پيغمبر ( ص ) و مسلمين ابراز خصومت كردند و پيغمبر ( ص ) آنان را محاصره كرد تا بر كوچيدن بنى نضير از مدينه توافق به عمل آمد .
ابو محمد حسن بن محمد فارسى با اسناد از كعب بن مالك و او از يك صحابى روايت مىكند كه كفار قريش پس از جنگ بدر به يهود نامه نوشتند كه شما سلحشوريد و قلعه داريد يا بايد با طرف ما بجنگيد و يا ما بر شما مىتازيم و در آن صورت چيزى مانع تعرض به نواميس زنانتان نخواهد شد . وقتى نامه رسيد بنى نضير بر پيمانشكنى و خيانت همدست شده به پيغمبر ( ص ) پيام دادند تو با سى نفر از اصحابت و ما با سى تن از احبار