گويد : نزد پيغمبر ( ص ) رفتم و زيد بن حارثه نيز آنجا بود و ماجرا باز گفته بود .
پيغمبر ( ص ) فرمود يا على در چه حالى ؟ گفتم يا رسول اللّه ( ص ) هرگز بر چنين حالتى نبودهام . حمزه دو شتر مرا كشته و پيه و ران برگرفته و با ميگساران به بادهخوارى نشسته .
پيغمبر ( ص ) ردا برگرفت و به راه افتاد و من نيز به دنبال حضرت بودم تا به خانهاى كه حمزه بود رسيد . اجازهء ورود خواست ، گفتند : بفرماييد . درون رفتيم و آنها مشغول شراب خوردن بودند . پيغمبر ( ص ) بنا كرد به ملامت حمزه ، و حمزه سخت مست بود با چشمان سرخ شده ، نگاهى به پيغمبر ( ص ) انداخت و سپس در صورت حضرت خيره شد و گفت : مگر شما همه بندگان پدر من نيستيد ؟ پيغمبر ( ص ) دانست كه وى سخت مست است ، برگشت و همه بيرون آمديم « 1 » و اين داستان از علل تحريم خمر بود . بخارى نيز اين روايت را آورده است .
لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا . . .
( آيهء 93 ) . محمد بن عبد الرحمن مطوعى با اسناد از انس [ بن مالك ] روايت مىكند كه روز تحريم خمر من در منزل ابو طلحه بودم و ساقيگرى مىكردم و شراب خرما مىخورديم كه ناگاه منادى ندا كرد :
خمر تحريم شد ؛ و شرابها را در كوچههاى مدينه خالى مىكردند . ابو طلحه گفت : تو هم برو و شراب را بريز ؛ رفتم و ريختم . بعضى گفتند : مرگ بر فلان و فلان كه شراب در شكم دارند . آيه بدين مناسبت نازل شد ( كه پيش از تحريم گناهى نداشته است ) . مسلم و بخارى نيز اين روايت را آوردهاند .
ابو عبد اللّه محمد بن ابراهيم مزكى با اسناد از براء بن عازب روايت مىكند در مورد برخى از اصحاب پيغمبر ( ص ) كه پيش از تحريم خمر در گذشته بودند گفته مىشد تكليف آنها چيست كه شراب مىخوردهاند و اكنون مردهاند . آيه در اين مورد نازل گرديد .
قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَ الطَّيِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ . . .
( آيهء 100 ) . ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه حاكم با اسناد از جابر روايت مىكند كه پيغمبر ( ص ) فرمود : خداوند بر شما بت پرستى و شرابخوارى و طعنه بر نسب يكديگر زدن را حرام كرده است . اما در مورد شراب ، نوشنده و سازنده و ساقى و فروشنده و كسى كه از آن پول بخورد همه ملعونند . يك اعرابى
هامش
( 1 ) در دوران جاهليت رسم بوده است براى آنكه گشادهدستى و لوطىگرى ميزبان ثابت شود براى شرابخوارى و هنگام مستى از غير مال خود براى همپيالهها شتر مىكشتند تا صاحب شتر به غرامت شتر بهاى گزاف بطلبد ( ر . ك . : شرح تبريزى بر حماسه ابى تمام 2 / 87 و منتخب اغانى ، ص ص 5 - 73 ) .