حفاظت مىشد ، يعنى ابو طالب عدهاى از بنى هاشم را به حفاظت او گماشته بود تا آيهء مورد بحث نازل گرديد و ابو طالب باز مىخواست محافظ براى حضرت بفرستد ، فرمود يا عم ! خدا مرا از شرّ جن و انس نگه مىدارد .
لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ . . .
( آيهء 82 - 86 ) . آيات 82 - 86 مائده دربارهء نجاشى و اطرافيانش نازل شد . ابن عباس گويد : پيغمبر ( ص ) در مكه بر جان اصحابش از مشركان مىترسيد . جعفر بن ابى طالب و ابن مسعود را با جمعى از اصحاب به حبشه فرستاد و فرمود : نجاشى پادشاهى عادل است ، خود ظلم نمىكند و مانع ظلم نيز مىشود . و آن عده نزد نجاشى رفتند تا خدا مسلمانان را گشايش داد . موقعى كه مسلمانان بر نجاشى وارد شدند پرسيد از آياتى كه براى شما نازل شده چيزى مىدانيد ؟ گفتند : بلى گفت بخوانيد ؛ و دور و برش كشيشان و راهبان بودند . مسلمين آياتى را تلاوت كردند مسيحيان از آن حقيقت كه دريافتند اشكشان جارى شد و آيهء 81 - 83 اشاره به همين داستان است .
حسن بن محمد فارسى با اسناد از سعيد بن جبير و عروة بن زبير و غيره روايت مىكند كه پيغمبر ( ص ) ، عمرو بن اميه ضمرى را با نامهاى به سوى نجاشى فرستاد . عمرو نزد نجاشى رفت . نجاشى نامهء پيغمبر ( ص ) را خواند و جعفر و ديگر پناهندگان را طلبيد و راهبان و كشيشان را نيز احضار نمود و به جعفر گفت : از قرآن بخوان . جعفر سورهء مريم را تلاوت نمود . آن مسيحيان به قرآن ايمان آورده چشمانشان پر اشك شد ، و آيهء 82 تا آخر آيه 83
( وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً . . . )
دربارهء ايشان نازل گرديده است .
ديگر مفسران گويند جعفر و ياران از حبشه به مدينه آمدند و نجاشى هيأتى مركب از هفتاد مرد پشمينه پوش با ايشان همراه كرد : شصت و دو تن از حبشه و هشت تن از شام ، كه اينان عبارت بودند از بحيراى راهب و ابرهليه و ادريس و اشرف و تمام و قثم و ذرّ و ايمن . اينان نزد پيغمبر ( ص ) آمدند و حضرت سورهء يس را بر ايشان قرائت فرمود .
گريستند و گفتند چه قدر شبيه است به آنچه بر عيسى نازل شد .
احمد بن محمد عدل با اسناد از سعيد بن جبير روايت مىكند در معنى
« مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً »
گفت : سى تن از نيكان برگزيده و فرستادهء نجاشى بودند كه پيغمبر ( ص ) بر ايشان سورهء يس را قرائت فرمود و به گريه افتادند ، و آيهء مورد بحث نازل گرديد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ . . .
( آيهء 87 - 88 ) . ابو عثمان بن