( سورة لإيلاف ) ( 1 )
اين سورت مكّى است در قول عبد اللَّه عبّاس ، و ضحّاك گفت : مدنى است . و چهار آيت است و هفده كلمت است و نود حرف است [ 186 - ر ] ، و زرّ حبيش روايت كرد از ابىّ از رسول - عليه السّلام - كه : هر كه او سورة لايلاف بخواند ، خداى تعالى او را به عدد هر كه به كعبه طواف كند در حجّ و عمره ، ده حسنه بنويسد .
و امّ هاني بنت ابى طالب - رحمة الله عليهما - روايت كرد كه ، رسول - عليه السلام - گفت : خداى تعالى قريش را تفضيل داد بر دگر قبايل عرب به هفت چيز كه پيش ( 2 ) ايشان كس را نبود و پس ( 3 ) ايشان كس را نباشد : يكى آن كه مرا از ايشان كرد ، و دوم آن كه نبوّت در قبيلهء ايشان كرد ، و حجابت كعبه و سقايت الحاجّ و نصرت ايشان بر فيل و امامت . و در ايشان سورتى فرستاد كه كس را با ايشان در آن شركت نبود ( 4 ) .
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لإِيلافِ قُرَيْشٍ ‹ 1 › إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَالصَّيْفِ ‹ 2 › فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ ‹ 3 › الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ‹ 4 ›
براى نگاهداشت ( 5 ) قريش .
هامش
( 1 ) . آد ، گا : سورة القريش .
( 3 - 2 ) . آج و ديگر نسخه بدلها از .
( 4 ) . آج صدق رسول الله ، كا و الله اعلم .
( 5 ) . آج : از براى الفت .