حقّا كه آدمى طاغى شود .
چون كه بيند كه توانگر شود .
با خداى تو است باز گشت .
ديدى آن را كه نهى مىكند ؟
بنده را چون نماز كند [ 150 - پ ]
بينى اگر او بر ره راست باشد ؟
يا بفرمايد پرهيزگارى .
بينى ( 1 ) اگر دروغ دارد و بر گردد ؟
نمىدانى ( 2 ) كه خداى بيند ؟
حقّا كه اگر باز نه ايستد ، بكشيم او را به موى پيشانى .
و پيشانى دروغزن خطا كننده .
گوييم بخوان اهل مجمع خود را .
تا ما بخوانيم زبانيكان دوزخ را .
نگر تا فرمان نبرى او را سجده كن و نزديك شو .
قوله : * ( اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ ) * - الاية ، امر كرد خداى - جلّ جلاله - رسولش را محمّد ، خطاب با او مراد او و جمله امّت ، گفت : بخوان ، يعنى اين كتاب قرآن به نام خداى - عزّ و جلّ ، يعنى در ابتدا قراءت نام خداى بر . عايشه گفت ( 3 ) و عطاء بن يسار و مجاهد كه : اوّل از قرآن كه آمد اين آيات بود - إلى قوله : * ( ما لَمْ يَعْلَمْ ) * ( 4 ) .
هامش
( 1 ) . آج : اى ديدى .
( 2 ) . آج : اى نمىداند .
( 3 ) . كا ، آد ، گا : روايت كرد .
( 4 ) . سورهء علق ( 96 ) آيهء 5 .