آن فرمان خداى فرو فرستاد به شما ، و هر كه بترسد از خداى كفّاره كند ( 1 ) از او بديهاى او و بزرگ گرداند او را مزدش .
ساكن كنيد ايشان را از آن جا كه ساكن باشيد از توانگرى ( 2 ) شما و مرنجانيد ايشان را تا تنگ گيريد بر ايشان و اگر باشند خداوندان بار نفقه كنيد بر ايشان تا بنهند بارشان ، و اگر شير دهند از براى شما بدهيد مزدشان و بفرماييد ميان شما به نيكى ، و اگر سختى كنيد شير دهد او را ديگرى .
تا نفقه كند خداوند فراخى [ از توانگرى ] ( 3 ) و اگر تنگ كنند بر او روزى او نفقه كند از آنچه داده باشد او را خداى ، تكليف نكند خداى تنى را مگر آنچه داد او را ، زود بود كه كند خداى بعد از دشخوارى آسانى .
[ 49 - پ ]
و [ بسا ] ( 4 ) از دهى كه عاصى شد از فرمان خداى و رسولش ، ما حساب كرديم او را حسابى سخت و عذاب كرديم عذابى منكر .
بچشد عاقبت كار [ خود ] ( 5 ) و باشد عاقبت كار او زيان .
هامش
( 1 ) . اساس : كنند ، با توجّه به متن تفسير همين آيه تصحيح شد .
( 2 ) . اساس : توانگران ، با توجه به كا تصحيح شد .
( 5 - 4 - 3 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به ترجمهء آيه در متن تفسير افزوده شد .