[ را ] ( 1 ) زبير خوانند . مقاتل گفت آن دو كوه است : يكى را « طور تينا » خوانند ( 2 ) و يكى را « طور زيتا » گويند براى آن كه بر يكى « انجير » باشد و بر يكى « زيتون » . * ( وَكِتابٍ مَسْطُورٍ ) * و ( 3 ) كتابى نوشته ، * ( فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ ) * در رقّى ور افلاخته ( 4 ) و آن صحيفه باشد .
در اين كتاب خلاف كردند ( 5 ) : كلبى گفت كتابى است كه خداى تعالى براى موسى بنوشت از تورات ، موسى - عليه السلام - صرير قلم مىشنيد . و گفتند لوح محفوظ است و گفتند ديوانهاى عمل بندگان است كه روز قيامت بر بندگان افلاخند ( 6 ) بهرى به دست راست گيرند و بهرى به دست چپ ، نظيره قوله : وَنُخْرِجُ لَه يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاه مَنْشُوراً ( 7 ) . و قوله : وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ( 8 ) . و گفتهاند كه خداى تعالى بر دل بندگان نوشت ( 9 ) از آسمان فى قوله : أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الإِيمانَ ( 10 ) [ 54 - پ ] و گفتند : آن است كه خداى تعالى نوشت براى بندگان از سعادت و شقاوت و عاقبت و سابقت و جز آن .
* ( وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ) * و خانهء آبادان ، و مراد به اين ، خانهاى است در آسمان هفتم . و گفتند در آسمان چهارم بر ابر كعبه ، او را « ضراح » گويند ، حرمت او در آسمان همچنان است كه حرمت كعبه در زمين هر روز هفتاد هزار فرشته در او شوند و گرد بر گرد ( 11 ) او طواف كنند كه هرگز با آن جا نشوند و خازن او فرشتهاى است كه او را « زرين » ( 12 ) گويند ، و آن خانهاى است از ياقوت سرخ - على ما جاء فى الاخبار - كه خداى تعالى در عهد آدم به زمين فرستاد . چون در
هامش
( 1 ) . اساس : ندارد ، از آج افزوده شد .
( 2 ) . آد ، كا ، گا : گويند .
( 3 ) . كا : در .
( 4 ) . آد ، گا : باز افلاخته كا : باز كرده .
( 5 ) . گا : كردهاند .
( 6 ) . آج : افلاجند .
( 7 ) . سورهء اسراء ( 17 ) آيهء 13 .
( 8 ) . سورهء تكوير ( 81 ) آيهء 10 .
( 9 ) . آد ، گا : نوشتهاند .
( 10 ) . سورهء مجادله ( 58 ) آيهء 22 .
( 11 ) . آد ، كا ، گا : گرداگرد .
( 12 ) . آد ، گا : رزين كا : در زين .