سورة الفتح ( 1 )
مدنى ( 2 ) است و بيست و نه آيت است و پانصد و شصد ( 3 ) كلمت است و دو هزار و چهار صد و سى و هشت حرف است .
و قتاده روايت كرد از انس كه او گفت : به حديبيه كه ميان ما و نسك ما منع كردند ما دلتنگ شديم ، خداى تعالى اين سورت بفرستاد . رسول - عليه السلام - گفت : آيتى فرود آمد بر من كه بنزديك من دوستر ( 4 ) است از دنيا و هر چه در دنياست .
عمر خطاب گفت : شبى با رسول - عليه السلام - در بعضى سفرها بودم ، يك دوبار سخنى گفتم با رسول ، جواب نداد ، من ترسيدم كه رسول را خشمى است بر من ، يا در باب من آيتى ( 5 ) آمده است . از پيش رسول برفتم . چون روز شد ، بيامدم و سلام كردم . جواب داد ، گفت : خداى تعالى دوش سورتى بر من انزله ( 6 ) كرد كه از هر چه آفتاب بر او آيد ( 7 ) دوستر ( 8 ) دارم و اين آيت برخواند كه در اول اين سورت است .
مسعودى گفت : چنان رسيد به ما كه هر كه اول شب اول ماه رمضان اين سورت بخواند ، آن سال تا سر ( 9 ) در حفظ خداى باشد [ 285 - ر ] .
هامش
( 1 ) . گا ، افزوده : تسع و عشرون آيات .
( 2 ) . ما ، گا ، آد : بدان كه اين سورت مدنى ، آج : اين سوره مدنى .
( 3 ) . شصد / شصت ، آد : سى .
( 8 - 4 ) . گا ، لا ، آد : دوستتر .
( 5 ) . ما : يا آيتى در من .
( 6 ) . گا ، آد : انزال .
( 7 ) . گا ، آد : تابد .
( 9 ) . گا : تا رمضان ديگر ، آد : تا ديگر رمضان ، لا : تا سر سال ديگر .