خداى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن است اگر شما يقين ( 1 ) دانى .
نيست خداى مگر او ، زنده كند و بميراند ، خداى شماست و خداى پدران پيشين شما .
بل ايشان در شك ( 2 ) بازى مىكنند .
نگاه دار آن روز كه آرد آسمان به دودى آشكارا ( 3 ) .
باز پوشد مردمان را اين عذابى است دردناك .
خداى ما ! بردار از ما عذاب كه ما گرويدهايم .
چگونه باشد ايشان را ياد كردن و آمد به ايشان پيغامبرى ( 4 ) بيان كننده .
پس برگشتند از او و گفتند : آموخته ( 5 ) ديوانه است .
ما بردارندهى عذابايم اندك شما باز آيى ( 6 ) .
آن روز كه بگيريم گرفتن مهتر ( 7 ) ما كينه كشيم ( 8 ) .
[ 224 - پ ] ، بيازموديم پيش ايشان قوم فرعون را و آمد به ايشان پيغامبرى كريم ( 9 ) .
كه بگزارى به من اى بندگان خداى كه من شما را پيغامبرىام استوار ( 10 ) .
و آن كه بلندى نكنى بر
هامش
( 1 ) . ما : به يقين .
( 2 ) . ما : شكىاند .
( 3 ) . لا : با دخان پيدا .
( 4 ) . ما ، لا : رسولى .
( 5 ) . لا : اين آموختهاى .
( 6 ) . لا : باز آيندهايد .
( 7 ) . لا : بزرگ .
( 8 ) . لا : كينه خواهندگانايم .
( 9 ) . لا : رسولى نيكو ، ما : بزرگوار .
( 10 ) . ما ، لا : رسول امينام .