خدايتان و مىترسانيدند شما را رسيدن روزتان اين ؟ گويند : آرى ، و لكن واجب شد كلمت عذاب بر كافران .
گويند : در شوى به درهاى دوزخ ، هميشه باشند در آن جا بد جايى ( 1 ) است متكبّران را !
[ 117 - ر ] و برانند آنان را كه ترسند ( 2 ) از خدايشان به بهشت گروه گروه تا چون آيند به او و بگشايند درهاى آن و گويند ايشان را خازنان آن : درود بر شما باد ! پاك شدى ، در شوى در آن جا جاودانه .
و گويند : سپاس خداى را آن كه راست كرد وعدهاش و به ميراث به ما داد زمين تا جاى سازيم از بهشت آن جا كه خواهيم ، نيك مزد است كاركنان را .
و بينى فريشتگان را گرد آمده از پيرامن عرش تسبيح مىكنند به حمد خدايشان و حكم كنند ميان ايشان بدرستى و گويند :
سپاس خداى ( 3 ) كه خداى جهانيان است .
قوله تعالى : * ( قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ، خداى - جلّ و جلاله [ در اين آيت رسول را باز آموخت كه دعا چگونه كند و چگونه فزع كند . با او ] ( 4 ) گفت ، بگو اى محمّد كه : اى خداى ! و اين « ميم » مشدّد بدل « يا » ى نداست كه در اوّل بيفتاد ، و التّقدير : يا اللَّه يا فاطر ( 5 ) السّموات و الارض ، اى آفرينندهء آسمانها و زمين واى دانندهء نهان و آشكارا ! * ( أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ ) * ، تو حكم كنى ميان بندگانت در آنچه در
هامش
( 1 ) - دا : جايگاهى .
( 2 ) - دا : ترسيدند .
( 3 ) - دا : خداى را .
( 4 ) - اساس و آب : ندارد ، از دا ، افزوده شد .
( 5 ) - دا : يا اللَّه فاطر .